Hoe zou een hedendaagse duivel er uit zien? Met welke duistere verleidingen zou hij Faust ertoe overhalen zijn ziel te verkopen? In het klassieke drama van Goethe is het de enorme zucht naar kennis die de wetenschapper Faust zover brengt. Theatermaker Ab Gietelink laat in zijn bewerking van het verhaal Faust een bloedcontract tekenen met de Al Queda-strijder Mephisto.

Het conflict tussen het westen en de Islam staat centraal in zijn Faust die woensdagavond in premiere ging. Een van de kenmerken van het theater van Gietelink is het spelen op bijzondere locaties, zijn gezelschap heet niet voor niets Theater Nomade. De schitterend gelegen Ruïne van Brederode, feeëriek verlicht, vormt een adembenemend decor waarin de eenden in de slotgracht een onverwachte bijrol kregen; verontwaardigd maakten ze dat ze wegkwamen toen het volume van de acteurs plotseling toenam.

Gietelink speelt zelf de rol van Faust, in deze enscenering presentator van de actualiteitenrubriek Globe. Geroutineerd ondervraagt hij tijdens een live verslag uit Afghanistan de verslaggeefster over het zoveelste incident ter plekke en wenst de toeschouwers na afloop nog een héle fijne avond. Op een dag krijgt hij bezoek van een bijzondere boodschapper, die hem 'de andere kant van het gelijk' wil tonen. Hij mag de grote O (bedoeld wordt terroristenleider Osama bin Laden) een exclusief interview afnemen, In ruil voor een integrale uitzending, zonder censuur of commentaar.

In de voorstelling worden de actuele scènes afgewisseld met zwartwitbeelden uit de beroemde Faustfilm die Murnaus in 1926 maakte en met een poppenkastversie in de negentiende eeuwse rijmtekst van Adama Scheltema.

Al met al een afwisselend concept waarin de herhaling toch al snel op de loer ligt. O jee, daar vliegen we met behulp van Google Earth-beelden alweer van Kabul naar Amsterdam of terug. O jee, daar gaan we weer naar de studio in Hilversum. De overgangen zijn slordig gemonteerd en de techniek kan beter. Dat geldt ook voor het spel: de personages komen geen van allen tot leven. De karakters hebben geen diepgang waardoor de personages onbedoeld tot karikaturen worden. Het grootste probleem is het concept. Waar de gedreven theatermaker Gietelink er af en toe in slaagt om werkelijk theater te maken van politieke thema's, is dat ditmaal niet gelukt. De complexiteit en subtiliteit van het klassieke Faustdrama komt op geen enkele manier tot zijn recht in deze enscenering.