Het decor ziet eruit alsof het gezelschap zojuist met een vrachtwagen vol spullen is gearriveerd, maar nog geen tijd heeft gehad om uit te pakken. Enorme theaterkisten staan her en der verspreid, overal hangen electradraden en bovenop een kist in het midden van de zaal staat een televisie die ruis uitzendt. Langzaam komt er een hand tevoorschijn uit de kist die een onduidelijk voorwerp naar binnen trekt en op de televisie verschijnt het hoofd van een kennelijk verbaasde man. Wanneer de kist voorzichtig open wordt geduwd, blijken hand en hoofd bij elkaar te horen: een videocamera registreert alles vanuit de kist. De man stapt uit zijn kist en vindt een paar hooggehakte damesbenen waarmee hij voor de videocamera een schitterend, bijna ontroerend dansje maakt. Hij zet de dame' op een keukenstoel neer, voor het publiek, zodat zij alles goed kan volgen. Ramona, zo wordt allengs duidelijk is zijn Muze, zijn creatieve steun en toeverlaat. Op een krakkemikkig pick-upje draait hij platen en citeert een gedicht voor Ramona: "Ja, jij mag mij bakken tussen amandelnootjes zelfs roosteren op uwe barbecue/ Gij moogt mij stoven eene papillotte/But please, Ramona, don't eat me blue."

Pat van Hemelrijck is een echte spullenbaas. Ooit was hij de drijvende kracht achter de legendarische theatergroep Radeis, inmiddels is hij de spil van het Vlaamse Alibi-collectief. Zijn inspiratie haalt hij nog steeds grotendeels uit rekwisieten en prullaria: afgedankt speelgoed, oude keukenspullen, vakantiesouvenirs. Hij hamstert spullen die gebruikt zijn en meestal afgedankt en wekt ze met een ongebreidelde fantasie opnieuw tot leven.

Voor Ramona (In-explorada)gaf hij een aantal vrienden de opdracht drie reiskoffers te vullen: Frederic Le Junter, Al Balis en de Fundacion Patagonista. Ze kwamen terug met koffers vol met souvenirs uit hun eigen creatieve wereld. Zo valt de voorstelling in drie stukjes uiteen: een gedeelte dat de geheimen van Patagoni openbaart, "het land van de vrije man, het land waar alles kan", een deel waarin een bijzondere boot annex muziekmachine wordt gebouwd en een fragment exotische prullaria op filmdoek. Pat van Hemelrijck breit alles met veel gemak, gevoel voor humor en understatements aan elkaar, voor zijn Ramona. In het uur dat de voorstelling duurt bouwt hij hele werelden en breekt ze net zo gemakkelijk weer af.