Zelden is een decor zo veelzeggend als in FREETOWN. Duizenden lege blikjes moeten er verzameld zijn. Een merkwaardige vloerbedekking waarmee simpel en doeltreffend commentaar wordt geleverd op de consumptiemaatschappij en die bovendien zorgt voor een oorverdovend lawaai zodra er iemand overheen probeert te lopen. Het lijkt op het geluid van de branding van de zee. De drie actrices zitten op witte plastic stoelen en spelen frontaal naar de zaal. Af en toe gooit er iemand achteloos een blikje op de stapel.

De tekst voor FREETOWNis geschreven door Rob de Graaf, losjes geïnspireerd op de film Vers le Sud (2005) van Laurent Cantet. 'Your vacation starts where civilisation ends' is het motto voor de voorstelling. Het is een ijzersterk stuk: scherp als een mes snijdt de Graaf door de boterzachte wereldbeelden van de drie vrouwelijke hoofdpersonen die hun geluk beproeven op zoek naar wat liefde, desnoods alleen fysiek, van die mooie, zwarte mannen. Ze komen elkaar tegen in een van die voor Europese toeristen gebouwde resorts aan de kust van een West-Afrikaans land, Venus Beach: Pam, Liezel en Nadja. Een plek waar het veilig is en comfortabel, met paradijselijke stranden, een heerlijke zee en volop sterke, donkere jongemannen, die bereid zijn om de illusie van liefde te leveren, in ruil voor een paar grijpstuivers.

Pam en Liezel komen hier al jaren, ze zijn door de wol geverfd; ze weten dat na de vakantie de illusie van geluk en liefde een zeer beperkte houdbaarheid blijkt te kennen. Nadja (Ellen Goemans) is nog naïef en idealistisch. Hartverscheurend is het om het commentaar te horen van de andere twee als Nadja schoorvoetend haar ontluikende liefde bekent voor donkere Sam en hem mee wil nemen naar Nederland. Dat hebben zij zelf allemaal ook al zo vaak meegemaakt: de eerste keer word je verliefd en geloof je die man als hij vertelt dat hij geld nodig heeft om een eigen bedrijf te beginnen of om zijn familie te helpen of om een studie af te kunnen maken. En alles wat daarna komt. Vooral Liezel (Manja Topper) is het cynisme voorbij: keihard en illusieloos is zij. De Vlaamse actrice Lies Pauwels steelt als Pam de show, met haar Vlaamse tongval en haar lieflijke taal die o zo bedrieglijk is. Achteloos verkondigt ze de ene 'foute' gedachte na de andere. Rob de Graaf laat zien hoe smal de grens kan zijn tussen clichébeelden, cynisme en ongenuanceerd racisme. De voorstelling roept vragen op over onze verhouding tot die zogenaamde vakantieparadijzen en tot de derde wereld, van het ongeremd consumentisme en de ongegeneerde genietcultus. FREETOWN is een voorstelling waarin alles klopt: prachtig spel, een intelligente tekst en een ijzersterke vormgeving.