Achtenveertig jaar heeft Bram er op zitten in de meelfabriek en nog drie jaar te gaan tot aan zijn pensioen. "Ik ben de enigste nog", legt hij uit, terwijl het publiek geduldig wacht op een rondleiding. Hollandia speelde Kingcorn of zogezegd en alles oorspronkelijk op lokatie in Leiden. Dit najaar maakt acteur Bert Luppes een tournee met de voorstelling over Bram. De hele breedte van de bovenzaal wordt gebruikt, waardoor toch de suggestie van een grote, kale ruimte wordt gewekt. Wat dweilen op een natte vloer en een eenzaam formica tafeltje doen de rest. Kingcorn of zogezegd en alles is gebaseerd op een aantal interviews die Lex Bohlmeijer maakte met fabrieksarbeider Sam Kukler en die later tot een monoloog bewerkt werden door Eric de Volder.

Bram is een man van weinig woorden. Herhaaldelijk geeft hij te kennen dat hij het nu wel genoeg vindt: "Nooit niks was me teveel. Nee, nooit. Verder weet ik t niet meer." Om dan na enige ogenblikken van diep gepeins, toch weer verder te vertellen. Over zijn werkzaamheden in de fabriek -van zakken vullen tot vrachtwagen rijden-, over de ongelukken die er soms gebeurden, over de geintjes die ze uithaalden en over hoe leeg het nu is. De fabriek is al een tijd geleden gesloten en sindsdien bestaat Bram z'n werk uit het bijhouden van de boel: een kapotte ruit verwisselen, af en toe de vloer dweilen, s zomers bladeren vegen. Veel interessants valt er niet te vertellen over zijn leven, maar toch weet Bert Luppes een roerend portret te schetsen van Bram. Af en toe kijkt hij het publiek even aan, om vervolgens zijn blik meteen weer op de grond te richten. Zijn onnavolgbare taalgebruik vormt de basis voor deze voorstelling. Zijn zinnen maakt hij vrijwel nooit af; in feite zegt hij het meest in de stiltes die vallen. Het gebruik van stopwoorden zoals natuurlijk ("bij je ouders wonen, da's altijd een goeie tijd natuurlijk") of dus waarvoor niet' ("mijn vrouw heet Annie, dus waarvoor niet") geeft aan hoe Bram over de dingen denkt. Emoties heeft hij nooit leren verwoorden, geen klacht zal er over zijn lippen komen. Kingcorn of zogezegd en alles is een bescheiden, zuiver gespeelde ode aan een tijd die voorgoed voorbij is.