Als hij haar uitlegt hoe je couscous moet bereiden, zwellen de violen aan en het licht wordt gedempt. Hij tovert met zachte woorden en gebaren de meest heerlijke geuren voor haar: een intiem en erotisch moment. Ze zijn dan net getrouwd, de oudere Nederlandse vrouw, schoonmaakster van beroep en allang weduwe, en de Egyptenaar, 25 jaar jonger en sinds vijf jaar woonachtig in Nederland.

Cairo Café is een toneelbewerking van Fassbinders bekende film Angst essen Seele auf, hier uitgebracht onder de titel Alle Turken heten Ali. Een sober sociaal-realistisch drama uit 1974, waarin armoede, lelijkheid en vreemdelingenhaat de toon zetten. In de regie van Lodewijk de Boer is alles in het werk gesteld om het stuk naar nu te vertalen. Dat begint bij het ingenieuze decor van Frits van Hartingsveldt, dat bestaat uit twee stellages met verschillende vlakken van grijze rolluiken die open en dicht kunnen en zo telkens nieuwe speelmogelijkheden bieden. Het cafe waarin de twee hoofdpersonen elkaar ontmoeten is modern louche, de bardames zijn uiterst sexy gekleed. De scènes die zich afspelen op verschillende locaties worden snel aan elkaar gemonteerd door de open- of dichtklappende rolluiken. Geestig is hoe de vier acteurs alle mogelijke bijrollen vervullen en vaak ook worden ingezet om vanuit het niets een kop koffie aan te geven of alvast een jas aan te bieden.

Centraal staat het ongebruikelijke liefdespaar dat mooi wordt gespeeld door Ingeborg Elsevier en Sabri Saad el Hamus. Het is ontroerend om te zien hoe zij zich weer jong begint te voelen en hoe hij eindelijk een thuis vindt in dat koude Nederland.

Op de regie, de vormgeving of het spel is dan ook weinig aan te merken. Alleen is het stuk hopeloos achterhaald. Wat in de jaren zeventig, toen de eerste generatie gastarbeiders in West-Europa neerstreek, insloeg als een bom, is bijna dertig jaar later niet meer geloofwaardig. Natuurlijk, vreemdelingenhaat is een universeel thema en nu helaas niet minder actueel dan toen. De sociale context is daarentegen wel enorm veranderd en in de multiculturele samenleving van nu is de heftige reactie van de omgeving op het huwelijk van een Nederlandse vrouw met een reuze beschaafde Egyptenaar niet meer navoelbaar. Het is dan ook jammer dat met de stilering naar nu niet ook het oorspronkelijke stuk is geactualiseerd.