Een 'hartverwarmende kerstgeschiedenis vol poedersuiker en neoromantiek' willen Hout en Beuk brengen, de twee oude mopperkonten die een theater runnen en audities houden voor A Christmas Carol. Ze willen graag een lekker ouderwetse kerstvoorstelling maken, een Scrooge in Anton Pieckstijl. En omdat ze de auditanten veel te hip en modern vinden, spelen Wigbolt Kruyver en Bert Bunschoten van Het Volk zelf maar de hoofdrollen.

Voor haar honderdste verjaardag en de vierde nieuwe Scrooge-bewerking sinds de schouwburg is heropend, heeft directeur Jaap Lampe een fantastisch ensemble bijeengesprokkeld: naast Het Volk Rieks Swarte voor de vormgeving, Don Duyns voor de tekst en Javier Lopéz Piñón voor de regie. Allemaal Haarlemse theatercoryfeeën, aangevuld met professionele acteurs, amateurs, musici en een groot aantal kinderen die prachtig zingen, dansen en spelen. En niet te vergeten als troefkaart de Schotse operazanger Alexander Oliver die de show steelt met een uiterst geestig 'tongue in cheek' optreden.

Het is een enorm volle Scrooge geworden, hier en daar misschien wel iets te vol. Achter de schermen moet het een bijna militaire operatie zijn, zoveel decorwisselingen, spelers, zangers en dansers, poppenspelers, kostuums en decorstukken komen in razend tempo voorbij. Door de vorm van een raamvertelling te kiezen, raakt het oorspronkelijke verhaal van de hopeloze vrek Scrooge, die in één nacht bekeerd wordt na een confrontatie met de Geesten van Heden, Verleden en Toekomst, wat op de achtergrond. Ervoor in de plaats is een potpourri van liedjes, dansjes, optochten en korte scènes gekomen die een enorm levendig beeld geven van al het aanwezige talent. En volop dubbele bodems en theater-in-het-theater dus.

In het oorspronkelijke verhaal stelt Charles Dickens de ongelijkheid en de hypocrisie aan de kaak, en in deze bewerking wordt de verbinding met de actualiteit duidelijk gemaakt. Bijvoorbeeld door de aanwezigheid van drie acteurs van kleur in de rollen van de Geesten van Heden, Verleden en Toekomst, die al eerder bij de audities te zien waren, zoals de prachtig bossanova zingende Joy Wielkens. Of door de knokpartij tussen Superman – die het in opstand gekomen volk verbeeldt – die de drie pijlers Kerk, Koning en Kapitaal (geweldige poppen gemaakt door Rieks Swarte) verjaagt. En zelfs een heuse 'Agitpopdemonstratie' van de kinderen. Het wordt tijd dat de 'Scrooges' van deze wereld tot inzicht komen, dat is de ondubbelzinnige kerstboodschap. In elk geval lukt het om Hout en Beuk te bekeren: zelfs zij vinden het tijd worden voor vernieuwing. En zo wordt het toch weer een mooi feest aan het Wilsonplein.