De geur van vers bereide gerechten dringt af en toe door, kwartelbouillon, dierlijk vet geschroeid op een stenen plaat. Een high tech keuken annex proeflaboraorium vormt de entourage voor de voorstelling Spica, uitgebracht door Orkater en de avant-garde funkband DASH!. Spica is een behoorlijk complexe voorstelling waarin muziek, zang, spel en 'haute cuisine' een even belangrijke rol spelen. De voorstelling is geïnspireerd op Peter Greenaways film The Cook, The Thief, His Wife and Her Lover. Ook hier is de kok het centrale personage, gespeeld door Yorick van Wageningen, die vooral bekend is geworden door zijn Amerikaanse filmcarrière. Hij is de verteller, maar speelt ook een aantal van de personages waarover de nogal fragmentarische tekst (van Gillis Biesheuvel) gaat. Zijn fantasieën gaan over de verhouding tussen de dief, de vrouw en haar minnaar en vooral over passie en moord. Romantiek en destructie liggen dichtbij elkaar, zoveel wordt duidelijk, maar verder is de noodzaak om de voorstelling muzikaal kloppend te krijgen ten koste gegaan van de begrijpelijkheid ervan.Zang, percussie, de immer aanwezige baslijn en de ritmisch uitgesproken tekst spelen knap op elkaar in, maar ze komen niet bij elkaar. Een professionele kok bereidt allerlei schotels, maar meer dan veel rook en damp voegt hij niet toe. Je zou willen dat de geuren een magische mix vormen met het verhaal, de onontkoombare geur van jaloezie en moordzucht. Weliswaar steekt hij op een gegeven moment de vlam in de pan, maar zonder dat het drama, voorzover daar sprake van is, daar een innerlijke noodzaak voor geeft.

Vier zangeressen vormen het koor, begeleid door percussie, basgitaar, gitaar en saxofoon. De muziek is jazzy, soms swingend en soms subtiel. Het ondeugende lied Sabayon a la Sicilienne, waarin de kok steeds meer opgewonden raakt van het au bain marie -o lala marie- splitsen van eidooiers, brengt een vleugje humor.

Duidelijk maken waarom deze voorstelling gemaakt moest worden doet het niet. Het blijft bij een kunstig in elkaar gevlochten netwerk. Dat heb je soms ook met koken. De ingrediënten zijn op zich allemaal goed, maar bij elkaar leidt het niet tot iets bijzonders. Het is een in scène gezet concert, een culinaire trip waarin muziek, tekst en kookkunst samenkomen.