Het begint met de oerknal of iets wat erop lijkt. Misschien was het eigenlijk maar een klein bubbeltje, zoiets als bubbelplastic ploppen, zo stellen de makers van Tenzij je een beter plan hebt… zich voor. Waarna langzaam maar zeker meer bubbeltjes ontstonden en blaasjes en beestjes, waaruit uiteindelijk de mens voort is gekomen.
De voorstelling Tenzij je een beter plan hebt… is bedacht, gemaakt en gespeeld door theatermakers Anoek Nuyens en Rebekka de Wit en lijkt nog het meest op een theatercollege. Om beurten vertellen ze over hun zoektocht naar hoe de wereld geworden is wat hij is en hoe het anders zou kunnen of anders zou moeten. Drie kamerbrede schermen illustreren het betoog, met beelden van de steeds groter wordende wereldbol. In de proloog gaat het over het ontstaan van de aarde en dat van de mens, dat 'naakte afhankelijke wezentje', maar het blijft gelukkig niet bij een educatieve uiteenzetting. Het gaat hen vooral om wat er daarna is gebeurd met hun fictieve hoofdpersoon. In een geestige en herkenbare stoet voorbeelden laten ze zien hoe in de recente geschiedenis de mens de hoofdpersoon is geworden in een samenleving die steeds meer belang hecht aan het individu, en hoe vervolgens het individualisme een giftig mengsel is aangegaan met het neokapitalisme. Daarbij gaan ze uit van hun eigen gevoelens van onmacht: het oude adagio 'verbeter de wereld en begin bij jezelf' wordt ontmanteld. Dat er van alles mis aan het gaan is op onze planeet 'is niet onze schuld', stellen ze terecht. Want als individu ben je machteloos, al laat je nog zo dapper altijd de bitterballen staan, reis je vooral met de trein en koop je eco-kleding. Maar wat kunnen we dan wel doen?
Tenzij je een beter plan hebt…is een pleidooi voor de verbeelding en voor de saamhorigheid. Een sympathieke poging tot activistisch theater door twee theatermakers die integer en met de billen bloot hun eigen onvermogen (en dat van hun generatie, de beginnende dertigers) schetsen en proberen er iets aan te doen. Met tal van tot de verbeelding sprekende verhalen en dilemma's. Zo wordt bijvoorbeeld de laatste tijd duidelijk dat dieren, bomen en planten op allerlei manieren met elkaar blijken te communiceren. Bomen helpen zelfs verzwakte soortgenoten te overleven. Moet de mens zichzelf uit het centrum van het denken halen? Komen we dan verder? Het is een soort filosofische stand up: hardop nadenken over wat er mis is en hoe het beter zou kunnen, met de nodige ironie en zelfrelativering gebracht. Na de voorstelling worden nagesprekken georganiseerd (zie kader) en er is een website tenzijjeeenbeterplanhebt.nl.