Binnen vijf minuten zit de hele zaal te zingen: 'Wij hebben een keukentjeen een fornuis/ en in dat keukentje/voelen wij ons thuis.' De toon is gezet: de lol spat er af bij Mon Bouillon, een pretentieloze voorstelling van Eddie B Wahr en Kees van der Vooren. Al eerder was een deel van de voorstelling te zien op de Parade. Nu heeft het tweetal een vervolg op de oorspronkelijke Parade-voorstelling uitgebracht, waarmee ze een uitgebreide tournee door het land maken. Eddie B Wahr en Kees van der Vooren zijn vooral bekend van Nuhr, Orkater en de tv serie De Gebakken Mannetjes. Als Het Tropies Trio maakten zij samen met Beppe Costa diverse hitvoorstellingen zoals Der Geräuschmacher, Battling sikien Bandloopt 42.Het zijn allebei rasmuzikanten en muziek is eigenlijk de motor van de voorstelling: van Franse chansons tot bluesnumers en van harde rock tot gezellige meezingers. Kees van der Vooren heeft een lekker doorleefde stem en samen klinken ze mooi melodieus.

Het verhaal is zo dun als de titel al aangeeft: de rode draad wordt gevormd door het maken van een pan soep door een heuse chef-kok, een fraaie dubbelrol van Kees van der Vooren. Eddie B. Wahr speelt met verve de rol van een elegante dame, met rode pumps en een sexy look onder haar blonde lokken. Mon Bouillonis geen rijkgevulde soep met vlees, groenten en andere stevige ingrediënten. Nee, het is een eenvoudig getrokken bouillonnetje dat de maag misschien niet heel lang vult, maar wel lekker smaakt.

Wat de voorstelling zo leuk maakt, is vooral de zichtbare lol van de makers. Een belangrijke rol spelen ook de beeldgrapjes en de vermakelijke rolwisselingen. De voorstelling speelt zich af in een eenvoudige keuken, waarbij de tegelwand en de gootsteenkastjes ook dienst doen als projectiescherm. Een inventief gebruik van filmbeelden maakt dat je af en toe niet meer weet wat zich nu live voor je ogen afspeelt en wat eerder is opgenomen. De pedaalemmer begint uit zichzelf te drummen, bestek vliegt in het rond en het opgezette rendier aan de muur begint swingend met zijn hoorns een lied te zingen. In de ogenschijnlijk simpele keuken wordt duidelijk dat al die spullen een eigen leven leiden. Ook met het decor wordt van alles uitgehaald: de ijskast wordt een boekenkast en het fornuis transformeert tot een gezellig zitje. Ondanks het dunne verhaal is er visueel en muzikaal genoeg te beleven om van Mon Bouilloneen lichtverteerbare en aanstekelijke voorstelling te maken.