Ze tuit haar roze lippen als een filmster en haar stem klinkt sexy door de microfoon. In hoog tempo transformeert Kate van 'gewoon' meisje naar een wereldster. The truth about Kate gaat over 'the making of a starlet' en wordt weergaloos gespeeld door Naomi Velissario.

De voorstelling is vorig jaar uitgebracht door Frascati, als een van de beste kleine-zaalvoorstellingen geselecteerd voor het Nederlands Theater Festival 2014 en nu vanwege groot succes op reprise door het land. Het is een bijzondere productie, gemaakt door jonge talenten: de Haarlemse Davy Pieters regisseert, de jonge Vlaams-Griekse Naomi Velissario speelt.

De tekst is geschreven door Jibbe Willems, die er de Artes Jongtheaterschrijfprijs mee won. Terecht, het is een mooie monoloog waarin een jonge vrouw terugblikt op haar leven. Tegelijkertijd hoor je een groot aantal stemmen spreken, bijvoorbeeld een neutraal sprekende voice-over, die af en toe wordt ingezet om terug te blikken op haar leven, maar ook gesprekken met haar moeder, met bewonderaars, met journalisten. Alleen al vanwege dat stemmenspel is de voorstelling de moeite waard. Het is fascinerend wat Velissariou laat horen aan totaal uiteenlopende stemmen: die van de jonge Kate, de kokette Kate, haar kijvende moeder, een zware mannenstem, een kakelende journaliste en nog veel meer. Met behulp van een microfoon, echo-effecten en knap gebruik van het geluidsontwerp (van Jimi Zoet) jongleert ze met de taal, met dialecten, met kleine accentverschuivingen en vooral met haar stemgebruik. Telkens als zij een andere rol speelt, verandert haar fysiek, maar vooral haar geluid. Je ziet in de tragische trip die haar leven uiteindelijk vormt, hoe ze verstrikt raakt in haar eigen creatie. Langzaam maar zeker wordt ze altijd en overal omringd door camera's en kan ze alleen nog maar bestaan in en door het beeld. Haar leven verandert in een gemediatiseerde nachtmerrie vol (fake-) emoties. Wat is echt, wat is spel? En hoe kan je je wapenen tegen de (sociale) media die maken dat je 247 een geïdealiseerde, volmaakte versie van jezelf probeert te spelen? The truth about Kate is tegelijk drama en docudrama. En ook nog heel geestig.

Een paar dagen later is van dezelfde Haarlemse regisseur, Davy Pieters, How did I die te zien. Een totaal andere voorstelling die vooral fascineert door concept en uitvoering: de gebeurtenissen spelen zich achterstevoren af en telkens op iets andere wijze. Je ziet de reconstructie van een moord waarbij niets zeker is. Een interessante speurtocht, meesterlijk uitgevoerd door de drie acteurs.