De ontvangst is allerhartelijkst. De benedenzaal van de Toneelschuur is omgebouwd tot een ouderwets feestlokaal met lange, houten tafels, waarop de schaaltjes met leverworst, augurken en glaasjes met filtersigaretten al klaar staan en waar het vertrouwde portret van Beatrix en Claus pront aan de muur prijkt. Een gezellig avondje of een onorthodoxe voorstelling?

De voorstelling zonder titel is geïnspireerd op de klassieker De Jantjes maar mag na een recente, gerechtelijke uitspraak op verzoek van de erven Bouber niet meer zo heten. Het oorspronkelijke verhaal van de Jantjes is nagenoeg verdwenen, op wat verwijzingen en de drie matrozenpakken na.

Nieuw West, voor de gelegenheid uitgebreid met Kas & de Wolf, herschreef het droevige relaas van de Jantjes tot een hedendaags theatraal zelfonderzoek, mode dezer dagen (zie Suver Nuver, zie Mug met de Gouden Tand). "Wij zijn toneelspelers en de rest hoef ik niet te weten", zegt matroos 1. Om beurten luchten de drie matrozen hun hart waarbij de tekst rakelings scheert langs de grote thema's'. Platvloers, cynisch, maar ook geestig en ontroerend. Tegelijkertijd kan het gaan over zes zinloze dienstjaren in de Oost, over de leegte op het toneel en over wat u en ik eigenlijk zoal doen met ons leven."Een beetje plezier wil ik", roept matroos 1 (Marien Jongewaard), "een beetje lawaai, een beetje leven!"

Hij wordt op zijn wenken bediend in het derde deel van de voorstelling: de thuiskomst. De biertap stroomt rijkelijk: Tank Haarlem nog eens vol! De matrozen doen een poging om de zaal te mobiliseren: laten we het hier bezetten of de Dam schoonvegen. En passant krijgen enkele critici en theatermakers een flinke veeg uit de pan en wordt er getelefoneerd met majoor Bosshardt en Poncke Princen. En dan is het tijd voor de smartlappen, waarvoor een groot deel van het publiek lijkt te zijn gekomen. Er wordt uit volle borst mee gezongen, er wordt gedanst, het is gezellig. Al mag André Hazes cq. de smartlap in het algemeen alweer enkele jaren in intellectuele kringen, toch blijft tussen het bier en de leverworst de vraag knagen: wat moeten wij met Tulpen uit Amsterdam als levensles?