Alsof je naar een lange aflevering van Nostalgienet zit te kijken. Met een verteller en livemuziek erbij, dat wel. Anthony Fokker is een 'muziektheaterproject', staat op de flyer van Theater Nomade, en die term dekt de lading inderdaad beter dan theatervoorstelling. Het is eerder een educatief project, een uitgebreide kennismaking met leven en werk van de toonaangevende vliegtuigbouwer, chronologisch opgebouwd en zonder veel poespas verteld. Een PowerPointpresentatie voor het hoger onderwijs en liefhebbers van vliegavonturen. Het kritisch vermogen van schrijver, regisseur en acteur Ab Gietelink, toch rijk ontwikkeld zoals hij in eerdere historische projecten heeft laten zien, ontbreekt vrijwel geheel in deze voorstelling, pardon, in dit project.

Theater Nomade is het gezelschap van Ab Gietelink, die twee jaar geleden verraste met een gedramatiseerde enscenering van The King's Speech. Ook daar ging het om documentair theater waarbij de historische filmbeelden extra dimensie aan het verhaal van de stotterende koning gaven.

Anthony Fokker ontbeert elke dramatiek. Het begint met (overigens hilarische) zwart-wit filmpjes van mislukte pogingen om te vliegen. De twee acteurs (Gietelink zelf en Maarten Hutten) zijn om beurten de verteller die commentaar geeft op de beelden dan of kruipen in de rol van Fokker en een van de vele andere personages. Een leven dat tot de verbeelding spreekt: Anthony Fokker (1890-1939) vloog al in 1911 in een zelfgemaakt vliegtuigje van linnen en hout - de Fokker Spin – rond de Bavokerk in Haarlem. Fokker was niet alleen een hartstochtelijk vliegenier, maar ook een zakelijk genie. Hij verdiende een fortuin in de Eerste Wereldoorlog (politiek uiteraard nogal gevoelig) en werd de grondlegger van grote vliegtuigfabrieken in Duitsland, Nederland en Amerika.

Privé was zijn leven minder geslaagd: hij had meer verstand van vliegtuigen dan van vrouwen, aldus de verteller. Jammer dat er dan toch een pijnlijk ongeloofwaardige scène in zit waarin zijn echtgenote voorkomt. Zo zijn er meer scènes die waarschijnlijk zijn bedoeld om het geheel wat meer diepgang te verlenen, maar het tegendeel bereiken. Evenals de telkens terugkerende vergelijking met Icarus, de mythologische held die zijn vleugels verbrandde omdat hij te dicht bij de zon vloog. Vindt Gietelink Fokker een overmoedig man, iemand die te gronde gaat aan 'hybris' oftewel grootheidswaanzin? Eigenlijk wordt niet duidelijk waarin de fascinatie van Gietelink voor Anthony Fokker nu eigenlijk schuilt, anders dan die van een jongetje voor vliegtuigjes en voor vliegeniersgeniale en gedreven zakenmannen.

Erg goed werken de twee Geräuschmacher, de twee musici die opzij van het witte doek staan en met alle mogelijke instrumenten en objecten live bijpassende geluiden maken. Zonder hen zou het alleen een 'lezing met lichtbeelden' zijn, een blik in het foto- (film)album van Anthony Fokker. De muziek (Gottfried van Eck (compositie) en Michiel Ockeloen) zorgt voor de nodige sfeer en swing.