Weinig onderwerpen verkopen zo goed als seks. Damesbladen, herenbladen, speelfilms, televisieseries, noem maar op. Tegelijk is open praten over seks nog steeds (en misschien wel weer meer dan pakweg twintig jaar geleden) een soort van taboe of in elk geval niet vanzelfsprekend. Gelukkig is er nu 237 redenen voor seks, waarin Geert Lageveen en Leopold Witte met de billen bloot gaan. In figuurlijke zin dan. Voor de voorstelling nemen ze hun eigen beleving als uitgangspunt en dan gaat het dus vooral om seks van (heteroseksuele) mannen van rond de vijftig. Dus begint het met Blondie ('Denis, Denis. I'm so in love with you. Denis, Denis, I got a crutch on you'): lekker plaatjes draaien. Twee mannen met een platenspeler, een paar lampen en een dvd-speler. De techniek doen ze zelf. De Orkatervoorstelling, naast Hartfalen, is gemaakt als lunchvoorstelling en de hele maand mei in Bellevue te zien en vanaf 1 juni in de Toneelschuur.

Behalve de eigen ervaringen, die overigens – het is ten slotte toneel- heus niet allemaal waar zijn of echt gebeurd, wordt de rode draad gevormd door een ingezonden brief van Stella de Graaf, 'ongeveer onze leeftijd', een vrouw die opgroeide met vrouwen (meisjesschool, geen broers) , als tiener bijzonder schuchter was maar zich op latere leeftijd ontpopte tot een heus seksbeest.

Ze vertellen over hun eigen jeugd en laten zien hoe dat ging: schuifelen op Santana. Geert doet het voor, de armen hoog en een debiele blik. Leopold, een kop groter en dan ook nog op pumps, speelt voor het gemak even voor vrouw.

Het idee voor de voorstelling komt van Geert, die zich (althans zijn personage) geobsedeerd noemt door seks. In een hilarische monoloog vertelt hij hoe hij met zijn boodschappenlijstje naar de supermarkt gaat en voortdurend afgeleid wordt door aantrekkelijke dames. Voor Leopold is het onderwerp minder urgent, hij is 'gelukkig getrouwd'. Niet meer zo gepassioneerd als het eerste jaar; huis, tuin en keukengeluk noemt hij het zelf. Een bekend gegeven: als een gemiddeld stel voor elke vrijpartij een knikker in een potje doet, hebben ze in het eerste jaar een voorraad opgebouwd die ze de rest van hun leven niet meer op krijgen.

De titel voor de voorstelling is ontleend aan een onderzoek naar de motieven voor seks, waarop 237 verschillende antwoorden werden gegeven. Dat varieert van 'het was mooi weer en iedereen was vrij' tot 'Ik wilde van mijn hoofdpijn af' en 'Ik wilde wraak nemen op mijn partner'.

Een mooie invalshoek vormen ook de goede gesprekken die ze hebben met hun tienerkinderen, althans, dat gevoel hebben ze zelf. 'Mag ik nu weg?', vraagt zoonlief na afloop. Tal van wetenswaardigheden uit biologie en psychologie worden vakkundig verweven in de persoonlijke verhalen. Het komt allemaal omdat wij in een complexe maatschappij leven, terwijl onze hersens nog reageren op een willekeurig aantrekkelijk stukje bloot als die van een holenmens. Dat u het maar weet. Als voorbeeld wordt de slak aangehaald, die trouwens van geslacht kan veranderen, heel handig. De vrolijk stemmende knap gemaakte voorstelling eindigt met een voorbeeld waar wij ons aan kunnen laven: een close-up van slakken die de liefde bedrijven: ongekend teder, traag en genietend.