Ouderwetse vormen van vermaak spreken kennelijk tot de verbeelding van de theatermakers. Onlangs ging De Hollandsche Revue van Rieks Swarte in premiere en afgelopen weekend kwam de Cie. de Koe met de Vlaamse tegenhanger, De liefde het is.
Is De Hollandsche Revue een perfecte reconstructie van alle mogelijke vormen van vooroorlogs amusement, in De liefde het is gaat het vooral om de glamour van De Revue. Sam en Erwin treden al jaren op als travestieten in buurtcafés en andere twijfelachtige achteraf-locaties. Als zij in contact komen met de ooit beroemde Lady, zien zij hun kans schoon. Onder haar straffe leiding gaan zij repeteren voor een heuse revue.
De voorstelling bestaat uit twee delen: eerst wonen wij een repetitie bij van het drietal en na de pauze zien wij wat zij ervan gemaakt hebben: de Revue. Die opbouw is de grote kracht van De liefde het is: doordat je eerst de achterkant van de glitter en glamour van nabij meemaakt, ontstaat een geraffineerde betrokkenheid van het publiek bij de uiteindelijke opvoering. Je zit het puntje van je stoel als je 'Erwintje' na alle getob tijdens de repetitie de beginzin van Mon coeur est un violon keurig hoort zingen zoals Lady het hem geleerd heeft ('meer gevoel, Erwintje!').
Lady (Katelijne Damen) speelt de rol van de verveelde diva, met alle nukken en grillen die daarbij horen. Met haar bontjas, haar filtersigaretten en haar ongeduldig wippende been, is zij een perfecte kruising tussen een ouderwetse Hollywoodster en een revue-vedette die haar beste dagen heeft gehad. Tegenover haar adembenemende aanwezigheid steken de twee mannen bleek af. Onnozele halzen zijn het, die hun best doen om in de smaak te vallen van Madame en niet schromen elkaar af te vallen als dat zo uitkomt. De manier waarop ze naar elkaar kijken en op elkaar reageren, is een wonder van timing.
Na de pauze zien we wat al het gerepeteer heeft opgeleverd. Op een planken podium, omzoomd door kale peertjes, wordt een wonderlijke potpourri van nummers opgevoerd. De heren, tijdens de repetitie in onooglijke vrijetijdskleding gestoken, hebben zich uitgedost als travestieten, met pruiken, hoge hakken en opzichtige jurken en Lady pakt uit met de ene glitterjurk na de andere. Doordat we alle ins en outs kennen van het intermenselijk getob, werkt het resultaat extra komisch. Zo wordt het tweede deel van De liefde het is een hilarische show, door de betrokkenheid die is ontstaan niet alleen geestig, maar bij tijd en wijle ook ontroerend.