"Ik ben Charlotte Hajenius, eurocommissaris voor de VVD. Ik ben een fictief personage." Joan Nederlof windt er vanaf het begin geen doekjes om: zij heeft het personage Charlotte Hajenius in het leven geroepen omdat ze as theatermaker iets te zeggen heeft. Helemaal in het begin staat ze te speechen als een volleerd volksvertegenwoordiger: op een verhoging, demagogische gebaren, opzwepende tekst. Een charismatische politica: parelketting, rode pumps, blonde krullen, plastic tasje van de VVD erbij, bijtgrage teksten vol grappen en grollen want wij van de VVD lachen graag. Hahaha. 

Drie videoschermen vormen het decor en zijn eigenlijk de voornaamste tegenspeler, want voortdurend is er een stroom aan soms parallel lopende, soms contrasterende videobeelden. Nederlof schreef zelf de tekst voor deze voorstelling waarin ze een geestig en ingenieus spel met identiteiten speelt: zonder pruik en parelketting speelt ze zichzelf als links en geëngageerd theatermaker, met pruik en parels is ze een lekker nonchalante versie van een rechts VVD-kopstuk, ongetwijfeld onder meer geïnspireerd door voormalig Eurocommissaris Neelie Kroes.

Binnen de voorstelling wordt intelligent geschakeld tussen parallelle werkelijkheden: van het Italiaanse buitenhuis in Ventimiglia naar de babyfoto's van Nederlof zelf, van beelden van bootvluchtelingen tot een uitleg over de werking van het Europese parlement, van seksueel getinte, foute videofilmpjes tot een extra journaaluitzending met Margriet Brandsma. En ook Angela Merkel komt op bezoek, live nog wel...

In minder dan anderhalf uur wordt heel wat overhoopgehaald en valt er veel te lachen, om de scherpe satire, de harde grappen en om de geestig gemonteerde foto's van Nederlof tussen allerlei hoogwaardigheidsbekleders. Wie bang is in een bureaucratisch en/of politiek correct stuk te belanden, hoeft niet te vrezen. De Eurocommissaris is een frisse en energieke voorstelling waarin de verveling geen kans krijgt. Telkens wordt weer een nieuwe manier gevonden om met behulp van live en vooraf opgenomen videobeelden vanuit een ander perspectief te kijken. Vooral door het knap monteren van opnames van de theatermaker die in debat gaat met de 'live' aanwezige Hajenius, wordt de voorstelling aangenaam dynamisch en theatraal. 

Al in 2015 maakte Joan Nederlof een solo De Eurocommissaris, over hetzelfde thema maar veel soberder uitgevoerd. Drie jaar later zijn de vragen die ze stelt alleen maar urgenter geworden. Door het terugkijken naar hoe de EU ooit bedoeld is – vrijheid van meningsuiting, gelijkheid, democratie – wordt met terugwerkende kracht duidelijk hoe versimpeld, eendimensionaal en populistisch het huidige debat is. Opnieuw een voorstelling waarin mugmetdegoudentand laat zien waar het zo goed in is: intelligent, geestig, origineel én actueel theater, waarin ook altijd wel naar iets of iemand gestoken wordt, zoals het een echte mug betaamt.