Tassen en jassen moeten bij binnenkomst in de grote zaal van de Toneelschuur worden afgegeven. Alle toeschouwers krijgen een grijswit lang hemd aan over hun kleren. Een voor een mag men daarna de ruimte in om plaats te nemen op ronde houten banken in de door twee witte cirkels afgebakende ruimte. Middenin ligt een vrouw op een derde cirkel van wit meel, boven haar een rotsachtige vorm, mooi verlicht. De sfeer is plechtig, ritueel. Elektronische geluiden brengen de vrouw tot leven, de rots gaat omhoog en de vrouw begint te draaien. Rondjes, eindeloze rondjes, steeds dezelfde kant uit. De muziek verandert van sfeer, wordt soms dreigend, dan weer ijl en licht. Na tien minuten denk je: is dit het nu en hoe kan ik hier weg, maar gaandeweg begin de fascinatie te groeien. Opeens valt je op dat ze haar armen in een andere stand heeft, maar je hebt niet gezien hoe ze dat heeft gedaan. Je gaat heel precies kijken wanneer er verschuivingen plaatsvinden. Je gaat letten op haar voeten die razendsnel bewegen binnen hetzelfde kleine rondje. Hoe houdt iemand dat vol?

Wervel is een voorstelling gemaakt door mime-maakster Boukje Schweigman, vormgever Theu Mosk en musicus Paul Koek. Schweigman won in 2003 de Ton Lutz Regieprijs voor haar voorstelling Klep en samen met Theun Mosk de Top Naeff Prijs voor Benen. In 2005 maakten ze met Paul Koek Weef, de eerste locatievoorstelling van de Veenfabriek in Leiden.

Wervel is meer een performance dan een theatervoorstelling, een verhaal wordt niet verteld. De rituele gebeurtenis roept beelden en associaties op. Je hoort Arabische klanken en denkt aan de derwisjdansen, afkomstig uit Perzië, waarbij dansers in trance raakten door eindeloos rondjes te draaien.Dan weer dwingen sterke pulserende geluiden de vrouw tot een ander tempo. Uiteindelijk maakt de vrouw zich los uit de middencirkel en draait steeds grotere rondjes, totdat ze het publiek bijna aanraakt. Je ziet hoe de mensen aan de overkant haar met de ogen volgen en met het hoofd ook steeds grotere rondjes maken. Als een bezetene draait ze rond, een fysieke topprestatie die je aan het eind na een goed uur duizelig achterlaat.