Medea ziet er sexy uit in haar strakke, leren broek, haar hoge pumps en haar laag uitgesneden blouse met tijgerprint. Terwijl twee mannen aan een bar vertellen hoe de situatie er voor staat, gaat zij op een bankje achteraf zitten en brengt zorgvuldig met een zwart oogpotloodje vegen op haar gezicht aan. Het drama kan beginnen.

Achter een stel inderhaast geinstalleerde microfoons, houdt Medea haar beroemde monoloog als een indringende toespraak tot het volk van tweeduizendnogwat jaar geleden tot nu toe. "Van al wat ziel en bewustzijn heeft, zijn wij vrouwen het slechtst bedeeld", zegt ze, als ze de situatie schetst, waarin zij is beland. Haar man Jason, die zijn leven aan haar te danken heeft, heeft haar verlaten voor de dochter van koning Kreon; vanwege haar opstandige taal zal zij met haar twee zonen worden verbannen.

Theatergroep Aluin heeft gekozen voor de klassieke opvoeringstraditie waarin drie acteurs alle rollen spelen. De twee mannelijke acteurs zitten achter de bar en geven commentaar in hun functie van koor, of ze spelen om beurten de overige mannenrollen, waarvan Jason de belangrijkste is. Dat gebeurt vanzelfsprekend en naturel. Spil van de voorstelling is Maaike van der Meer die alle registers opentrekt en een overtuigende Medea neerzet. Ze barst uit in oprechte woede tegen Jason, poetst dan vastberaden de zwarte strepen van haar gezicht en fleemt hem even later, als ze zogenaamd tot bezinning is gekomen, met geruststellende woorden. Je voelt de erotische spanning tussen hen beiden, ondanks of misschien dankzij de heftigheid van de emoties. Af en toe kruipt ze bij de mannen achter de bar, waar de alcohol rijkelijk vloeit. Heel zachtjes klinkt het weemoedige geluid van Billy Holliday op de achtergrond. Geraffineerd verleidt ze een vreemdeling die belooft haar asiel te verlenen; huiverend zie je haar afscheid nemen van haar zoontjes. Tenslotte, als de klus geklaard is- de aanstaande bruid van Jason, Kreon en haar kinderen zijn dood-, zit ze aan de kant, schijnbaar onbewogen, een zonnebril op om haar natgehuilde ogen te verbergen en haar haar nog nat van de fles drank die ze ten einde raad over zich heen heeft gegoten.

Het gebruik van muziek, de sobere, maar effectieve achtergrond van een cafe en de lichte, snelle speelstijl zijn belangrijke ingredienten, maar de kracht van deze voorstelling is voor het allergrootste deel te danken aan de aangrijpende en hartstochtelijke Medea van Maaike van der Meer.