Vader verschuilt zich achter de krant, moeder verbindt de wonden van haar kinderen. Vader heeft de ergste straf toegepast, drie staartbeten maar liefst en dat voor het stelen van een stukje oud brood. In het eerste deel van Pi, Po, Pu, Pa & Pe blijkt al snel dat muizen niet zo heel erg veel verschillen van mensen. De machtsverhoudingen binnen het gezin van Pa (Helmert Woudenberg) en Pu (Beppie Melissen) worden haarscherp neergezet aan de hand van deze diefstal. Opportunisme, verlangen naar beloning, hunkeren naar liefde, angst voor straf; het zijn al te herkenbare emoties.
De muizenfamilie woont met zijn vijven in het huis van een zo te zien al lang getrouwd echtpaar, waarvan de heer des huizes vreemdgaat en de vrouw treurig achterblijft. Joke Tsjalsma speelt de rol van de eenzame vrouw heel erg mooi; vooral in het tweede deel van de voorstelling zorgt zij voor schrijnende momenten.
Pi, Po, Pu, Pa & Pe is opgezet als feuilleton. Net als vroeger maakt Carver
voorstellingen op basis van improvisaties, alleen is de voorbereidingstijd nu veel korter. Telkens wordt na een repetitietijd van twee weken een nieuw deel van het feuilleton gespeeld in een andere stad. Het eerste deel is lichtvoetig en geestig, maar nog wat mager. Natuurlijk is het leuk als de acteurs van Carver roze staarten aanbinden, een muizengebitje indoen en grote oren opzetten. De zaal ligt meteen plat als de allereerste muis voorzichtig om een hoekje kijkt. René van 't Hof is een meesterlijke mimespeler die ook zonder staart of oren overtuigend een hitsige muis neer kan zetten. Maar waarom die malle verkleedpartij, als ze gewoon doen wat ze altijd al doen en waar ze ontzettend goed in zijn: met een scherp mes de moderne relaties fileren en tot in alle details blootleggen?
In het tweede deel komt er echter een dimensie bij, waardoor de voorstelling met terugwerkende kracht aan diepte wint. De eenzame echtgenote zet de kaas waar haar overspelige echtgenoot zo dol op is, precies voor het muizengat. Ze troost zich met de muizenzoon die zelfs het mooie pak van haar man aan mag. Zo ontstaan er gaandeweg allerlei dwarsverbanden en spiegelende relaties tussen de muizenfamilie en het mensenpaar. Behalve lachen om de herkenbare muizenissen, is er ook ruimte voor wat meer diepgang en ontroering. En als aan het eind van het tweede deel zich een waar drama afspeelt en de muizenvrouwen als Arabische klaagvrouwen hun rouwbeklag doen, dan wil je heel graag weten hoe het verder gaat met Pi, Po, Pu, Pa & Pe.