Mysterieus gehuld in meters roze tule, komt Carmen op. Ze stampt vervaarlijk met haar cowboylaarzen die voorzien zijn van vlijmscherpe naaldhakken. Geen katje om zonder handschoenen aan te pakken, deze Carmen.

Om haar heen roept niets de atmosfeer op van de Sevillaanse tabaksfabriek, tegen de achtergrond waarvan het oorspronkelijke Carmenverhaal zich afspeelt. Het toneel is dat van een popconcert: een vleugel, overal microfoons en versterkers, een batterij lampen en veel slagwerk. Een technowereld waarin de drums het ritme van de voorstelling bepalen.

Stef Kamil Carlens, bekend van de band Zita Swoon, componeerde melodieuze, vrij brave popmuziek voor deze nieuwe voorstelling van Carmen, een coproductie van Toneelgroep Amsterdam en Muziektheater Transparant. Oscar van Woensel schreef de tekst die bij vlagen tot de verbeelding spreekt maar vaker een tenenkrommende werking heeft vanwege de vele clichés en platitudes. De songs worden vertolkt door acteurs die niet speciaal op hun zangtalent lijken te zijn geselecteerd door regisseur Ivo van Hove. Met uitzondering van Jim de Groot die, zodra hij opkomt als de stierenvechter Escamillo, de voorstelling meteen doet kantelen van een min of meer experimentele muziektheaterproductie richting van den Ende-musical.

Deze Carmen heeft een enorme drive, maar mist elke dramatische zeggingskracht. Je kunt waardering hebben voor de energie, de kracht en het spelplezier dat er aan alle kanten vanaf spat. Helaas blijft er van het drama weinig over. De sociale of cultuurhistorische aspecten, noch de politieke of feministische invalshoek, noch de relationele complexiteit of een van de andere mogelijk interessante kanten van het Carmenverhaal worden ook maar enigszins uitgediept. Gunilla Verbeke is een talentvolle actrice met een enorme power maar haar Carmen is net zo eendimensionaal als de rest van de voorstelling. Ze is hitsig, energiek, brutaal en mooi, maar haar spel roept geen enkele emotie op. Alleen als ze Don José (Maarten Claeyssens) omhelst, ergens middenin de voorstelling, is er even een moment van intimiteit in de orkaan van geluid- en lichteffecten. Deze Carmen walst over alles en iedereen heen, inclusief de toeschouwer.