Afgelopen maandag, 14 september 1998, was het precies honderd jaar geleden dat Jan Jacob Slauerhoff te Leeuwarden werd geboren. Ter ere van zijn honderdste geboortedag hebben De Gebroeders Flint hun succesvolle Slauerhoffprogramma opnieuw uit de kast gehaald. Alleen in mijn gedichten kan ik wonen is de titel van hun liederenprogramma, ontleend aan Slauerhoffs gedicht Woningloze. Zijn poëzie wordt gekenmerkt door het eeuwige verlangen elders te zijn. Hij zocht zijn geluk als scheepsarts op zee, maar voelde zich daar evenmin als op de wal echt thuis.

Het reizen, de onrust, de weemoed en het verlangen zijn dan ook thema's die centraal staan in de keuze die De Gebroeders Flint uit zijn gedichten gemaakt hebben. "Ik had het leven mij anders voorgesteld" , zuchten ze met hem. Over Nederland is de dichter meedogenloos: "In Nederland wil ik niet blijven Ik zou dichtgroeien en verstijven/ Het gaat mij daar te kalm, te deftig/ Men spreekt er langzaam, wordt nooit heftig/ En danst nooit op het slappe koord/ Wel worden weerlozen gekweld/Nooit wordt zo'n plompe boerenkop gesneld/ En nooit, neen nooit gebeurt er een mooie passiemoord."

De gedichten zijn op muziek gezet door componist Paul Prenen, die piano speelt, begeleid door de cellisten Susanne Degerfors en Marjolein Meijer. Prenen heeft de weemoedige romantische toon van Slauerhoff, maar ook diens humor en felheid, knap omgezet in muziek die aanstekelijk klinkt. De rauwe stemmen van De Gebroeders Flint, die zichzelf met accordeon begeleiden, kunnen zowel de zachte, melancholieke als de brutale, fel uithalende klanken goed aan. Ze hebben genoeg aan minimale middelen om de specifieke Slauerhoff-sfeer te schetsen. Een wereldbol, exotisch aandoende stoffen en een houten model van een zeilbootje -de Janus II-geven zijn permanente neiging tot zwerven aan en uit de fles whisky wordt nogal eens een glaasje ingeschonken. Het is een echt liederenprogramma, anders dan bijvoorbeeld hun Nescio-voorstelling van een paar jaar geleden, samen met Het Volk gemaakt, waar veel meer theatrale middelen gebruikt werden. De dramatische kracht schuilt hier vooral in de muziek en natuurlijk in de onvolprezen gedichten van Slauerhoff.