"Als we jong zijn verzamelen we van alles om er een brug mee te bouwen naar de maan, als we oud zijn bouwen we met dat materiaal een barak." Met deze woorden vat Ben Sterckx in een gesprek met zijn schoonvader, De Prins, zijn visie op het bestaan kernachtig samen. Zijn leven bevindt zich in het stadium ergens tussen de maan en die dreigende barak; hij is tandarts, getrouwd met Belle die hem stevig onder de plak heeft en het lijkt elke dag wel maandag. "Leef! Geniet! Bouw een raket, vlieg naar de maan! Explodeer!", houdt schoonpapa hem voor die zelf zijn leven heeft laten vergallen in een ongelukkig huwelijk.

Als Cleo als tandartsassistente bij Ben in dienst komt, lijkt er geen houden meer aan. Zij is jong, aantrekkelijk, een en al bruisende levenslust en ongegeneerde ongeremdheid. Zij is de katalysator van het stuk en ze zorgt ervoor dat er van alles gaat scheuren en breken in die voorspelbare levens.

Raket naar de Maan! (1938) is een stuk van de Amerikaanse auteur Clifford Odets die zelf als toneelspeler deel uitmaakte van The Group Theatre, dat zich liet inspireren door Stanislavski en Brecht. Het is een onvervalste supersoap, geschreven naar de beste Hollywoodtradities, geestig en intelligent, en het wordt adembenemend gespeeld door de acteurs van Malpertuis.

Het stuk speelt zich af in drie zomermaanden waarin niet alleen de temperatuur tot ondraaglijke hoogte stijgt, maar ook de emoties van de personages stevig escaleren. Dat leidt tot een krankzinnige, carnavaleske climax, waarin alle remmen even worden losgelaten. Even maar, dan keert ieder weer terug in de zorgelijke realiteit: tandarts Ben Sterkx, die zich losscheurt van zijn imago als goeiige sul en gaandeweg het stuk steeds meer knoopjes van zijn overhemd open laat hangen, zijn droevige compagnon Coopmans die aan lager wal is geraakt, schoonvader De Prins die hoopt dat hij de jonge wervelwind Cleo met zijn fortuin kan strikken en Cleo zelf die er in de loop van het stuk achterkomt dat ze hier niet verder komt met haar verlangen naar echte liefde en haar eigen plan trekt.

Regisseur Warre Borgmans, wiens regiedebuut Uit liefde voor Marie Salat vorig seizoen al genomineerd werd voor het Theaterfestival, laat in Raket naar de Maan! zien dat hij ook het moeilijke genre van de comedy tot in de vingertoppen beheerst. Geen middel wordt onbeproefd gelaten, tot in de kleinste details wordt met eenvoudige middelen het grootst mogelijke effect gehaald. Een uitbundig gezelschap trekt alle registers open: van absolute slapstick tot subtiele, fijnzinnige grappen. Raket naar de Maan! is een heerlijke voorstelling, hilarisch vormgegeven en toch een tikje treurig naar het slot, als Ben Sterckx een grote bezem door de puinhoop haalt en daarmee definitief een streep zet door zijn pogingen nog met een raket naar de maan te komen.