Wilko is 'nogal makkelijk ergens in te lullen', Thijs zoekt streng naar duiding. Wilko wil groots en meeslepend leven, Thijs wil weten wie hij is en waartoe wij op aarde zijn. De laatste vraag staat centraal in de nieuwe, meesterlijke Orkatervoorstelling Metaman. God is dood, zo heeft Nietzsche al besloten, maar hoe jammer is dat eigenlijk niet? Moeten we niet op zoek naar een nieuwe God, vragen de twee gastheren zich hardop af in het begin van de voorstelling. Geloof biedt zo'n handig houvast voor de grote en kleine vragen van het leven.Voor de tweede keer bundelen Wilko en Thijs (samen GOLDMUND) hun krachten in Metaman. Hun eerste voorstelling, die werd genomineerd voor de BNG Nieuwe Theatermakersprijs, was gebaseerd op het boek Narziss undGoldmund van Hermann Hesse en ging over de tegenstelling tussen gevoel en verstand. Metaman is opnieuw een vanuit filosofische vragen gestuurde voorstelling, waarin alles klopt. Op ontwapenende wijze gooien ze zichzelf in de strijd: hun eigen twijfels, temperamenten en teleurstellingen worden benoemd en gebruikt. Daardoor wekken ze slim empathie op en kunnen de toeschouwers zich gemakkelijk identificeren met de twee kemphanen. De tekst is hier en daar briljant: ogenschijnlijk simpel, maar over elke zinswending is nagedacht; ogenschijnlijk van de hak op de tak springend maar in werkelijkheid mooi circulair opgebouwd; ogenschijnlijk gaat het nergens over maar in wezen gaat het over alles. Over (de zin van) het leven en over theater maken, over de liefde en de pijn, over geweld en oorlog. En dat allemaal met veel droge humor gebracht: 'twee sukkels en een sokkel' concluderen ze zelf. Muzikaal is het een feest: zelfgeschreven liedjes, eenvoudig ondersteund met een subtiel geluidsontwerp, gitaar en saxofoon. Ze worden ondersteund door een koor van acht jonge acteurs die fantastisch kunnen zingen en en passant ook de nodige rollen op zich nemen.

Centraal staat een grote sokkel, opgebouwd uit losse onderdelen, die de behoefte symboliseert aan een hogere instantie, iets of iemand om tegenop te kijken. Gedemonteerd blijken die losse onderdelen prima bruikbaar als opstapje, als sterfbed en op nog tal van andere manieren. Slim gemaakt (een ontwerp van Janne Sterke). De verder lege ruimte wordt omsloten door lamellen met een natuurlandschap. Aan het slot wordt een soort van oplossing gevonden in de creatie van Metaman, de God van de Relativering. Luidkeels wordt hij toegezongen door het voltallige koor. Een slimme, mooi gemaakte productie die nog eens het belang van Orkater als kweekvijver voor jong talent onderstreept.