Gretig scheurt hij het papier kapot, maar zijn verjaardagscadeau is weer precies hetzelfde als elk jaar: de kinderbijbel. Van zijn vader krijgt hij als extraatje het boek Misdadige Driften waarin een ontspoorde zoon met een onzedig karakter geneest dankzij het geloof in God. Zijn eigen zoonlief wordt 33, maar hij wil nog steeds niet deugen. Misdadige Driften wordt met grote drift aan stukken gescheurd.
De toon is gezet. Het driekoppige gezin dat in De Aankondiging haar ondergang tegemoet holt, lijkt aanvankelijk een toonbeeld van Hollandse degelijkheid en godvrucht. Maar onder de decente klederdracht van moeder schuilen blote armen en een duizelingwekkend decollete. Vader ziet er uit als kabouter Pollewop maar kan niet van de drank afblijven, terwijl zoonlief zich bij voorkeur verkleedt als vrouw. Het gezin vormt een complexe driehoek waarin blasfemie, seksualiteit, drankzucht en geweld schering en inslag zijn, al worden de zondige neigingen bedekt door een overmatig vertoon van geloofsijver.
De Aankondiging is het tweede deel van een drieluik van Suver Nuver over passie, martelaarschap en de angst voor verdoemenis'. Het is een hilarische voorstelling waarin Lars Noren, de schrijver van sombere familiedrama's, de musical Jesus Christ Superstar en De Aardappeleters van Van Gogh in een onnavolgbare mix worden gepresenteerd, overgoten met een scheutje Fries dialect en voorzien van een flinke dosis godslastering. De Aankondiging is de naam van de zaal die de familie verhuurt om in haar onderhoud te voorzien. Het koor dat er haar wekelijkse repetitie houdt, speelt een belangrijke rol in de voorstelling door mee te zingen met de veelal christelijk getinte liederen. In de reeks voorstellingen in Amsterdam is een speciaal koor onder leiding van dirigent Herbert de Jonghe ingezet, in de rest van het land wordt telkens een lokaal koor uitgenodigd.
Het decor bestaat grotendeels uit een eenvoudige keukentafel waarop tientallen kilo's aardappelen liggen uitgestald. Aan tafel zit moeder te schillen. Het halletje waar zoonlief zich bij voorkeur heupwiegend terugtrekt voor de spiegel wordt afgesloten door een kralengordijn waarop Jezus staat afgebeeld.
Moniek Merkx heeft De Aankondiging met veel vaart en een goed oog voor details geregisseerd. De voorstelling zit vol mooie vondsten en verrassende wendingen, die het fysieke, energieke spel van Suver Nuver ondersteunen. Erg geestig is bijvoorbeeld de scene waarin de vader luidkeels het "O, klaag toch niet' ten gehore brengt en vergeefs probeert om in een adempauze een stiekeme teug uit de drankfles te nemen. In adembenemend tempo wordt telkens als je denkt dat het niet meer erger kan, nog weer een stapje verder gegaan.