Voor de traditionele seizoensuitsmijter heeft Toneelgroep Het Volk zich ditmaal omringd met familie, vrienden en collega's. Het is een echt Haarlems feestje geworden, waaraan ook onder andere Gerrit van Dijk en Piet Zwaanswijk meewerken. Zij hebben zich laten inspireren door het verre, wilde westen: Far away from home en spelen cowboy en indiaantje.

Zoals altijd bij Het Volk gaat het om toneel op toneel. Een heer 'van de organisatie' meldt vooraf dat de voorstelling eigenlijk zou gaan over Nicolaaszn Geluk, een uit de Vijfhoek afkomstige Haarlemse middenstander, die zijn geluk zocht in de Nieuwe Wereld. Hij stichtte het dorp Five-Hooks en werd hier in 1889 tot Sheriff benoemd. Daarna is nooit meer iets van hem vernomen. Twee dagen voor de eerste voorstelling gooiden de heren van Toneelgroep Het Volk namelijk roet in het eten en bedachten een heel andere verhaallijn. Op hun beurt klagen de acteurs van Het Volk dat het wel erg behelpen is, dat samenwerken met amateurs. Ze zijn lui, traag en ze zeuren ook nog de hele tijd over consumptiebonnen.

Tussendoor valt er vooral veel te lachen in een voorstelling waarin je van de ene verrassende scène in de andere buitelt. Alle clichés zijn van stal gehaald: de Indiaan als krijgszuchtige slechterik, of juist als wijze oude man die nog verbonden is met de aarde, in tegenstelling tot de cowboy die alleen maar zuipt en alles kapotmaakt. We ontmoeten een veedrijver die verliefd is op zijn kalf (waarbij een prachtig lied over kalverliefde wordt gezongen), we zien cartooneske vechtpartijen, bruine bonen op houtvuur (waarbij het vuur van een monitor komt), veel wigwams en een saloon met pingelpiano en goedkope whisky. Er wordt live iemand gescalpeerd (nee, u hoeft niet bang te zijn) en twee eenzame homo's in een kano brengen een ode aan de film Brokeback Mountain.

De vormgeving is fraai, er worden voortdurend nieuwe en originele rekwisieten tevoorschijn getoverd. Een belangrijke rol speelt ook de videocamera die live details opneemt, bijvoorbeeld van een ronddraaiende carrousel waarin miniatuurindiaantjes en cowboys elkaar achtervolgen. Ook de vooraf opgenomen filmpjes zijn verrassend en geestig. En er wordt mooi gezongen, onder andere in het prachtige slotlied "I'm a poor lonesome cowboy". Far away from home is een vrolijk stemmende potpourri van geestige invallen en theatrale effecten, zonder al te veel pretentie. Een vrolijke uitsmijter, voor de zomer.