Langzaam ijsbeert de schrijver heen en weer. Achter hem, gevangen in een vierkant dat wordt gevormd door witte lamellen, gonst het van de stemmen. Samen met het onderliggende geluid van een hart dat klopt, wordt de suggestie van een levend organisme gewekt. Als toeschouwer zit je als het ware in het hoofd van de schrijver. De nieuwe muziektheaterproductie van het dit seizoen ongekend productieve Orkater heet IK en gaat over de schrijver Gustave Flaubert. In het stuk dat is geschreven door Geert Lageveen en Leopold Witte wordt vooral de periode dat
Flaubert werkte aan zijn beroemde roman Madame Bovary belicht. We zien de schrijver in zijn werkkamer, hopend en biddend dat zijn moeder niet komt vragen hoe het met hem gaat, maar ook in zijn verhouding met de schrijfster Louise Colet, op hoerenbezoek met vrienden en als schepper van zijn alter ego, Madame Bovary. Hoewel hij aanvankelijk geen zin had om aan een roman over een overspelige doktersvrouw te beginnen, wordt Emma Bovary hem zo dierbaar dat hij verzucht: Madame Bovary, c'est moi oftewel IK ben Madame Bovary.
De tekstschrijvers hebben vrijelijk geput uit dagboeken, briefwisselingen en romanfragmenten; Beppe Costa die de rol van de schrijver speelt, schreef de vooral elektronische muziek. In regie en tekst is gekozen voor een vorm waarin Flaubert zelf weinig aan het woord is. Zijn gedachten, fantasieën en verlangens worden uitgesproken door anderen.
Dat leidt tot prachtige scènes. Erg mooi is bijvoorbeeld de scène waarin Lageveen en Witte de schrijver aanmoedigen in te gaan op de seksuele avances van de aantrekkelijke en intelligente Louise Colet. Ze verbeelden zijn angsten, zijn twijfel, zijn lust, zijn ziel en zijn gedachten. Parallel aan de fragmenten die ons een inkijkje gunnen in hart en hoofd van de schrijver, wordt een aantal sleutelscènes uit de roman over Emma Bovary gespeeld. Het is fabelachtig om te zien hoe Tamar van den Dop Madame Bovary speelt, met zo weinig middelen, maar zo rakend tot op het bot. Door de goed gekozen fragmenten en knap gemonteerde scènes, de fraaie vormgeving, het knappe spel en de spannende muziek, slaagt het artistieke team, dat eerder het succesvolle Conijn van Olland en De Gouden Eeuw maakte, er opnieuw in een bijzondere voorstelling te maken. IK is voor liefhebbers van Flaubert of van zijn meesterwerk Madame Bovary een feest der herkenning, maar ook voor mensen die niets van schrijver of boek af weten een absolute aanrader.