"Hoe kan een mens nu intelligent zijn en tegelijk in God geloven?", verzucht de jonge Nikolaj in het begin van de voorstelling. De groep mensen die In Brand! ten tonele wordt gevoerd, is het spoor bijster. We zien een troep energieke, uitbundige personages die zich aan ons voorstellen met malle pruiken en jolige gezichten. In de scene erna worden de pruiken afgezet: het is vijfentwintig jaar later en de kinderen van de groep zijn inmiddels zelf dertigers: Nikolaj en Vera noemen zich 'de verlossers'. Vooral Vera heeft zich losgemaakt van het verleden, inclusief de culturele erfenis. Dante noemt ze een lapswans en ook Shakespeare "voorziet niet in onze behoeften". Weg met dat slappe humanisme, roept ze, kijk naar de natuur. De mens moet weer een beest worden.

Het stuk dat Els Inc. speelt in regie van Arie de Mol, is gebaseerd op De bezetenen (1953), een toneeltekst van Albert Camus die zich op zijn beurt liet inspireren door de roman Demonen (1872) van Fjodor Dostojewski. Drie lagen over elkaar heen, waarbij het existentialisme van Camus en daarmee de vraag naar de zin van het bestaan zonder God centraal staat.

Door de politieke ontwikkelingen heen, lopen talloze subplots waardoor de voorstelling als geheel een warrige en onduidelijke indruk achterlaat. Zo heeft Nikolaj zich ontfermd over de achterlijke' Maria Lebjadkin (overigens een mooie dubbelrol van Ine Leytens) en is er sprake van verkrachting van zijn twaalfjarige dochtertje dat zich vervolgens ophangt; Vera voorkomt het huwelijk van haar vader -die ze haat omdat hij zich nooit om haar heeft bekommerd- met de mooie, jonge Dasja en er gebeurt nog veel meer. Die veelheid aan informatie gaat ten koste van de helderheid van de voorstelling, waarin bovendien niet duidelijk gekozen is voor een speelstijl. De energieke, frisse speelwijze van het begin wordt gaandeweg verlaten voor een steeds dramatischer aanpak: aan het eind ligt de vloer bezaaid met dode of stervende personages. Tegelijkertijd spelen de acteurs hun verdriet luidkeels uit en bewerken ze zichzelf met een huilstift. Ironie of menens?

Brand! wordt gespeeld in een even simpel als inventief decor van kleurige douchegordijnen. De voorstelling straalt absoluut spelplezier uit, al speelt niet iedereen even sterk. Het grootste probleem van de voorstelling is het gebrek aan keuzes. Brand! is een voorstelling over verscheurde zielen die de weg kwijt zijn in een moeras van vrijheid, waarin ook de regisseurbewerker verdwaald lijkt.