Een meisje wil ontmaagd worden maar haar vriend komt niet opdagen. Een man in een zwart fluwelen pak met kanten hemdsmouwen heeft een worst bij zich. Een jogger raakt bekneld tussen een paar planken. Iemand ligt in coma, twee maanden al. Een nare dame in bontjas dreigt met huisuitzetting als ze de huur niet krijgt. Ze wordt gegijzeld en in bedwang gehouden met behulp van een Vitessevlag. Een vertegenwoordigster loopt rond te zeulen met een koffer vol kleine opwindbare beestjes. Of is zij stiekem heel andere dingen van plan?Serotonine vertelt de bizarre verhalen van veertien mensen die op een nacht -het is volle maan- allemaal niet kunnen slapen. Het is een voorstelling gemaakt door en met Haarlemse jongeren, onder professionele leiding van Kim Zonneveld. Het is alweer de twaalfde editie van Starring # , waarmee Toneelschuur Producties jonge enthousiaste spelers de gelegenheid geeft een professionele voorstelling te maken. Serotonine is een neurotransmitter: de hoeveelheid serotonine in de hersenen bepaalt onder andere het eetgedrag, de behoefte aan seks, de hoeveelheid slaap en ons humeur . In de voorstelling lijkt het gedrag van de meeste personages onderhevig aan de nodige schommelingen in het serotoninepeil. Dat leidt tot geestige korte scènes die door elkaar heen lopen. Het is een caleidoscopische voorstelling, waarin je flarden van een aantal levens ziet. Steeds wordt ingezoomd op een ander verhaal.De voorstelling is eenvoudig, maar effectief vormgegeven. Neonbuizen in de vorm van een ruit suggereren ramen met daarachter slapende huizen. Als het licht uitgaat, veranderen de kartonnen blokken in een aantal flats waar hier en daar nog een eenzaam lampje brandt. Je kijkt als het ware van bovenaf naar een stad waar zich allerlei vreemde tafererelen afspelen. De voorstelling leunt nogal sterk op de tekst en dictie is niet het sterkste punt van deze jonge amateurspelers. Toch slagen zij er in een bewonderenswaardig tempo in een reeks bizarre personages neer te zetten waarvan sommigen echt tot de verbeelding spreken. Iets meer samenhang tussen de scènes had het stuk nog wat sterker gemaakt. Door het enthousiaste spel en de mooie vondsten is na een goed uur het serotoninepeil van de toeschouwer absoluut toegenomen.