Zij praat tegen haar schoenen alsof het haar kinderen zijn; hij trekt zich terug in het magazijn om schoenendozen te pletten. De eens zo trotse schoenenzaak Fermeta lijdt een kwijnend bestaan, net als het huwelijk van Ferry en Meta.
Popje, hou je muil (alle schoenen de deur uit)is de wat merkwaardige titel van de nieuwe voorstelling van Servaes Nelissen, ditmaal in samenwerking met Ilse Warringa bij Feikes Huis. De voorstelling is afgelopen zomer in verkorte vorm al op de Parade gespeeld en gaat nu op tournee door het land.
Bij Servaes Nelissen liggen humor en tragiek dicht naast elkaar in een eigenzinnige mengvorm van toneel, cabaret, poppenspel en mime. In zijn solovoorstellingen speelt hij eenzame, mismoedige mannen waarvan je desondanks onvoorwaardelijk gaat houden. Met bijna niks weet hij iets te maken: een verfrommeld geel vaatdoekje wordt in zijn handen een geduchte tegenstander.
Ook nu weer speelt hij een minkukelig mannetje, al draagt hij rode lakschoenen onder zijn grijze vest en dito broek. Tegenover hem staat zangeres en cabaretièreIlse Warringa: een flamboyante actrice die kan zingen en bewegen. Als Meta is zij een bron van opgewekte positiviteit: een vrouw ook die voortdurend wil praten, vooral over haar gevoelens. Die kan ze beter bij haar schoenen kwijt dan bij Fer. Hij klaagt in terzijdes tegen het publiek dat zij zoveel praat en dat hij – getver – voortdurend met haar moet communiceren over wat hij voelt. Herkenbaar.
Om het uitgebluste huwelijk te redden, bedenken ze 'De Knotsgekke Snuffeldagen', waarbij alle schoenende deur uit moeten. Een geestige oplossing waarbij de schoen op alle mogelijke manieren wordt ingezet: met een rode zakdoek eromheen krijgt een zwarte laars opeens een gezicht: een zool met brilletje en een plakker op de juiste plek wordt een zingende en swingende rock'n roller. Zelfs hun maaltijd bestaat uit schoenveters en aanverwante artikelen. Telkens vinden ze andere manieren om elkaar te bedriegen dan wel te verleiden met behulp van schoeisel.
Toch wringt er iets. De metafoor van de schoen is af en toe een wel erg vergezocht en de voortdurende seksuele toespelingen zijn nogal plat en cliché (waarom moet zij nu weer vallen op 'groot uitgevallen' zwarte mannen???).
Afgezien van deze kanttekening, is Popje, hou je muil (alle schoenen de deur uit) een vrolijke, pretentieloze komedie, vol verrassende wendingen. Goed gespeeld, al komt Warringa beter tot haar recht – haar These Boots are Made for Walking is grandioos – en sneeuwt de eigenzinnige humor van Nelissen wat onder in al dat geweld. De tragiek, die altijd bij Nelissen voelbaar is, ontbreekt. Daar staat sterk, fysiek spel, een hoog tempo, verrassende wendingen en hilarische momenten tegenover.