Op tv en internet is de absurde, zwarte en politiek incorrecte humor van Rundfunk een enorme hit. Afgelopen zomer stond het duo op de Parade met een voorproefje van wat nu is uitgegroeid tot een anderhalf uur durende theatervoorstelling, Wachstumsschmerzen. En het moet gezegd, ook op toneel komen de snelle grappen van Tom van Kalmthout en Yannick van de Velde volledig tot hun recht.
In de uitverkochte De Kleine Komedie bestaat het publiek vooral uit twintigers en dertigers die vooraf eindeloos selfies maken maar zich daarna snel in laten pakken door de absurde grappen, de vette humor en de – soms grensoverschrijdende – sketches. Rundfunk is cult, wreed en supercool. In de tv-serie gaat het over twee vrienden Tim (Yannick van de Velde) en Erik (Tom van Kalmthout) tijdens het laatste jaar van hun middelbare school, waar ze het leven zuur maken van hun docenten (en omgekeerd). Ze worden bijgestaan door niemand minder dan Pierre Bokma (de nu al legendarische leraar Duits, zie op You Tube de hilarische sketch Onvoldoende) en Kees Hulst.
De twee bedenkers, schrijvers en hoofdrolspelers van Rundfunk hebben elkaar ontmoet op de Amsterdamse Toneel- en Kleinkunstacademie, waar ze in 2013 afstudeerden. Sindsdien hebben ze zich vooral op tv en in films gemanifesteerd. Des te knapper dat hun eerste theatervoorstelling al zo ongelooflijk knap in elkaar zit. De timing is perfect, en dat luistert heel nauw bij het genre van de comedy. Ze zijn zo goed op elkaar ingespeeld dat ook de overgangen van de ene sketch naar de andere naadloos verlopen.
In de voorstelling staat niet de middelbare school centraal maar speelt het volwassen worden (de titel Wachstumsschmerzen – de pijn van het groeien – verwijst daar al naar) een grote rol. Het is geen afgerond verhaal, al keert een aantal personages geregeld terug. Zoals de vader en de zoon in een reeks schrijnend pijnlijke scènes: het zoontje hoopvol wachtend op een splintertje liefde, een aai over zijn bol, een heel klein beetje goedkeuring desnoods, de vader die botter dan bot telkens weer een nieuwe wrede grap verzint.
Het is grof, het is flauw en het is hilarisch. Het is soms totaal over de top of echt goed fout, maar zo knap gespeeld dat het toch grappig is. In sneltreinvaart laveren we langs sketches over kanker, wordt en plein public de luier verschoond van het zoontje, vindt een suggestieve anale penetratie plaats, leert een vader zijn zoon een lesje 'Hoe van Homo Hetero te worden' (oei, pijnlijk!) en zien we een oud mannetje dat zich probeert te scheren. Het zijn meestal mannen, maar ze kunnen ook heel goed twee hele dikke vriendinnen nadoen die zoooooo blij zijn elkaar weer te zien. Maar intussen. Een rollercoaster aan emoties, waar altijd nog weer een tandje kan worden bijgezet of een schepje bovenop kan. Slim spelen ze met de verwachtingen van het publiek en ontregelen alles. Met een fabuleuze mimiek en een geniale timing, ontwapenend en brutaal tegelijk. Rundfunk is ook in het theater 'the bom'.