Ontevreden publiek kan na afloop geld terugkrijgen, stelt de moderator aan het eind van de ongebruikelijk verlopen lezing. De inleider is niet komen opdagen en de hoofdgast, de geleerde en begenadigd spreker Henrik van Woerdekom (Titus Muizelaar), wordt voortdurend onderbroken door de vrouwen uit zijn leven. Om beurten komen zij verhaal halen.

Wuivend graan is een curieus stuk van Wim T. Schippers, multitalent, bekend van televisie door onder andere Hoepla!, de Fred Haché-show en meer recent de Nationale Wetenschapsquiz, maar ook als beeldend kunstenaar en toneelschrijver. Zijn toneelwerk is, net als zijn hele oeuvre, doordrenkt van een groot gevoel voor absurdisme en van het spelen met taal. Een van de meest voorkomende taalspelletjes is het letterlijk nemen van uitdrukkingen en metaforen, waardoor ze totaal anders worden begrepen dan de bedoeling was. Dat leidt tot veel geestige misverstanden.

De voorstelling is opgezet als een lezing over het verschijnsel ethiek. Onder de titel Wat doen wij er toe?zal de professor zijn zienswijze etaleren over Het Goede en Het Kwade. Een groot scherm domineert het speelvlak, waarop een ook al lichtelijk uit de pas lopende powerpointpresentatie te zien is. Erg grappig als de landkaart telkens net uit beeld verdwijnt als de professor erop wil wijzen. De avond wordt ingeleid, bij gebrek aan beter, door de voorzitter van de culturele vereniging, een prachtige rol van Kees Hulst, die van zijn personage een kruising van Godfried Bomans en John Cleese maakt. Hij groeit uit tot de ster van de avond, met een groot droogkomisch talent en een perfect gevoel voor timing. Titus Muizelaar speelt de gedreven geleerde wiens privéleven wat minder op orde is dan zijn wetenschappelijk werk. Wat bedoeld was als een boeiende lezing, ontaardt in een publieke familieruzie met zijn moeder, zijn echtgenote, zijn nieuwe vriendin en zijn dochter. De ethische kwesties waarover hij een historisch overzicht probeert te geven, tuimelen in zeer concrete vorm over hem heen: liefde en overspel, huwelijk en scheiding, trouw en ontrouw, het gebruik maken van persoonlijke anekdotes om een boek te schrijven. En hoe lang blijf je je oude moeder voor de gek houden? De grens tussen toneel en werkelijkheid vervaagt meer en meer. Het leidt tot een hilarische avond waarin de melige taalgrappen, het spel en de timing van de acteurs voor veel plezier zorgen. Na afloop hoefde vast en zeker niemand van het publiek zijn geld terug.