Dertig jaar geleden speelden ze samen in Drie Zusters van Tsjechov. Sindsdien zijn ze vriendinnen: de Moskouclub. Alleen Lucy, de meest gedistingeerde van het stel, is actrice gebleven. Ze heeft een verhouding met een getrouwde regisseur, inmiddels ook al een jaar of dertig jaar. Pien zit in de bijstand en vecht tegen haar gokverslaving en Inez is directeur van de Toneelschool.

Elmer Schönberger schreef zijn nieuwe toneelstuk na het succesvolle Kwartetten- voor drie actrices die hij van nabij kent en die ook in werkelijkheid een jaar of dertig geleden debuteerden aan het Nederlandse toneel: Trudy de Jong, Elsje de Wijn en Els Ingeborg Smits. Zijn stuk is losjes gebaseerd op Drie Zusters, waarin de zusjes smartelijk verlangen naar Moskou, waar ze nooit geraken. In Naar Moskou, Moskou wordt de Russische hoofdstad in elk geval wel bezocht, al levert dat vooral desillusies op.

Schönberger schreef een zoetzure komedie, waarin de grote thema's van het leven - liefde, ambitie, ouder worden - op geraffineerde en geestige wijze zijn verweven met het andere grote thema, het spelen van toneel. To play or not to play, dat is voor de actrices zowel in het stuk als in werkelijkheid waar het vaak om gaat.

Aan alles is te merken dat het stuk direct op de huid van de actrices is geschreven. Het is een genot om Trudy de Jong uit te zien halen in een woestwanhopige dans, om Els Ingeborg Smits met de lichte zweem van hysterie die aan haar kleeft het eeuwige vervolgverhaal van haar liefdesaffaires te horen vertellen en om de worsteling van Elsje de Wijn te zien met de emoties die ze niet mocht hebben van haar stalinistische vader. Hun dialogen zijn buitengewoon herkenbaar en vaak op het scherp van de snede geschreven: aan alles is ook te merken dat de drie vriendinnen elkaar door en door kennen en geen blad voor de mond nemen. Het stuk speelt zich af in een door Rieks Swarte ontworpen decor, waarin vooral de met engelengeduld ontworpen maquette van het Rode Plein in Moskou opvalt. Alleen het laatste bedrijf roept vragen op, het stuk eindigt wat vaag. Dat neemt niet weg dat Naar Moskou, Moskou een origineel en geestig stuk is waarin met veel plezier en intelligentie wordt gespeeld.