Daar zijn ze weer! De jongens met hun netjes gekamde haren, moeder in een gebloemd schort en vader met zijn onafscheidelijke pijp. De familie van der Ploeg is een hele tijd weggeweest, maar stelt zich in haar nieuwe voorstelling 2012 teweer tegen het naderend onheil.Hoe bereid je je voor op het einde der tijden? Nu banken omvallen, Europa op zijn grondvesten trilt, de Arabische wereld brandt en de Nederlandse politiek versplintert, lijkt alles erop te wijzen dat de Maya's gelijk gaan krijgen: de wereld zal op 21 december 2012 vergaan.
Het einde der tijden vormt een kapstok voor een ouderwetse Ploegshow met snelle overgangen, veel taalgrappen, flauwe en soms geestige sketches en veel muziek. De Ploeg is in de jaren negentig ontstaan uit het gezelschap NUHR, aangevulde met Titus Tiel Groenestege, Genio de Groot en Han Römer. Ze maakten een aantal bijzonder geestige voorstellingen en een jeugdserie bij de VPRO als de familie van der Ploeg geboren. Een hele nare autoritaire Pap (Han Römer) Pap en de onthutsend lieve Map Titus Tiel Groenestege), de sneue Broer, (Peter Heerschop), Buck (die nu niet meespeelt) en domme Berry (Viggo Waas) en de onbetrouwbare huisbaas Nonkel (Genio de Groot). Gelukkig is er weinig veranderd in de gezinsverhoudingen en dus heeft vader altijd gelijk, kan Broer een draai om zijn oren krijgen en is nonkel nog steeds een viezerik die uitkomt voor zijn seksuele aberraties.
De voorstelling begint met een sterk beeld van knorrende varkens en een man in een slagersschort. Veel dreigende muziek kondigt het einde der tijden aan. Het decor is desolaat en leeg, in de hoek ligt een hoop stenen. Dan zakt de woonkeuken van de familie naar beneden en begint de familie aan haar ochtendrituelen. Tussendoor zien we een aantal varianten op jongensfantasieën over het redden van de wereld. Zo rennen er opeens allemaal Batmans en Robins rond of wordt er flink geschoten in een western-achtige scène. De overgangen zijn nogal abrupt en niet altijd even logisch maar er valt veel te lachen door de snelle dialogen, de vele woordgrappen en de liedjes. Intussen zit er toch ook nog wel iets van een verhaal in over de vader die liever zijn tong afbijt dan tegen zijn vrouw te zeggen dat hij van haar houdt. In de mooiste scène van het stuk speelt Broer dat hij Pap is en laat hij hem eindelijk iets van zijn gevoelens uiten. En als moeder uiteindelijk door vreemde ruimtewezens wordt uitverkozen als de enige die het einde der tijden gaat overleven, wordt zelfs Pap eindelijk duidelijk wat hij moet doen. Een mooie boodschap.