Als Jacqueline Blom in de rol van Elisabeth (Liesje) dan eindelijk haar mond opendoet, is het ook menens. Alle gram en frustratie van een half mensenleven komen eruit: in één lange monoloog veegt ze de vloer aan met de mannen in haar leven. Getuige het enthousiaste applaus - ze verdient een open doekje - , kan in elk geval een deel (vermoedelijk het vrouwelijke) van de uitverkochte zaal in DeLaMar zich vinden in haar analyse. We hebben haar een avond lang zien zwoegen en draven, om de kinderen op tijd in bed en het eten op tafel te krijgen, terwijl echtgenoot Pierre (Peter Blok) 'belangrijkere dingen' te doen heeft.

Welkom in de familie is een comedy, oorspronkelijk geschreven voor toneel en in 2012 ook verfilmd door Alexandre de La Patellière en Matthieu Delaporte onder de originele titel, Le Prénom. Het stuk gaat over de succesvolle zakenman en levensgenieter Marcel (Hajo Bruins), die met zijn zwangere vrouw Anna een feestelijk bedoeld diner bij zijn zus bezoekt. Het begint heel onschuldig als Marcel met de keuze van de naam voor hun baby opschudding veroorzaakt in de familie-en vriendenkring. Van het een komt het ander en binnen de kortste keren worden de grappig bedoelde opmerkingen stekeliger en gemener, om tenslotte uit te monden in één groot demasqué.

Het stuk doet denken aan Carnage, van de ook van oorsprong Franse schrijfster Yasmina Reza, maar is aanzienlijk minder briljant. De woordspelingen zijn af en toe behoorlijk flauw en ook de geloofwaardigheid van de personages is niet altijd overtuigend. "Waar heb je vrienden voor als je het niet over wezenlijke dingen hebt?", verzucht vriend Victor en inderdaad vraag je je af hoe het kan dat die drie mannen, Pierre, Marcel en Victor, al dertig jaar elkaars beste vrienden zijn, terwijl ze allerlei basale dingen niet over elkaar weten. Minder raffinement, minder subtiliteit en vooral minder psychologisch inzicht heeft het stuk in vergelijking met Carnage, dat de laatste paar jaar veel in het theater te zien is geweest en vorig jaar ook met veel succes is verfilmd door Roman Polanski.

Desondanks valt er genoeg te genieten, want de acteurs spelen uitstekend. Hajo Bruins is een enorme snoever, maar hij overtuigt met branie en humor. Peter Blok als valt genadeloos door de mand als omgevallen boekenkast en Ruurt de Maesschalck speelt met verve de rol van de 'stille'. Alhoewel ook hij aan de beurt komt, zoals bijna iedereen wel zijn of haar geheimen blijkt te hebben.

Een rasechte comédienne blijkt Jacqueline Blom die haar rol net dat beetje extra meegeeft. Haar mimiek, haar lichaamstaal, het is allemaal ijzersterk. Als huissloof en lieve echtgenote, maar vooral als ze haar tanden laat zien. Zij speelt de sterren van de hemel.