Daar zit je dan als recensent. "NIet lekken" is de uitdrukkelijke opdracht aan het eind van de voorstelling. Of de toeschouwers de informatie uit de voorstelling maar geheim willen houden. Tsja, dat is geen eenvoudige opdracht als je een recensie wilt schrijven...

Helden zonder glorie is de nieuwe voorstelling van Het Volk, alleen in Haarlem te zien, nog tot en met 1 juli. Het Volk viert dit jaar haar dertigste verjaardag, zonder al te veel poespas maar wel met twee nieuwe voorstellingen. Na de zomer komt het gezelschap met Wat niet mag, een tachtig jaar oud en tamelijk onbekend toneelstuk van J.M. IJssel de Schepper Becker.

Helden zonder glorie, de titel dekt eigenlijk het hele dertigjarige oeuvre van Het Volk, waarin telkens weer nieuwe kanten van het mannelijk (on-) vermogen worden belicht. Voor Helden zonder glorie heeft Het Volk samengewerkt met toneelschrijver Don Duyns die zich naadloos blijkt te kunnen schikken in het Volk-idioom waarin kleine en grote misverstanden leiden tot vaak hilarische dialogen.

Ditmaal is de achtergrond die van een veteranenbijeenkomst. In het begin is het perspectief nog wat onduidelijk en springt de voorstelling van een jaarlijkse quasi-ledenvergadering waarin kennis wordt gemaakt met elkaars verhalen naar een veel intiemere bijeenkomst van een drietal mannen die elkaar van haver tot gort kennen. Al betekent dat niet dat ze veel begrip hebben voor elkaars problemen. In het uur dat de voorstelling duurt, komen we aardig wat te weten over de verschillende oorlogsverledens. Pijnlijke geschiedenissen, traumatische herinneringen en de nodige kinnesinne. Het spel wordt geloofwaardiger, de manier waarop de heren elkaar becommentariëren met het optrekken van een wenkbrauw of het schrapen van de keel, is als altijd haarscherp.

"Echt gebeurd?", vragen ze elkaar geregeld na een sterk verhaal. En als de herinneringen echt een tragische ondertoon krijgen, duikt altijd weer de gemeenplaats op: "Tsja, dat zijn allemaal van die dingen...".

Wat er allemaal verteld wordt en of dat echt gebeurd is? Nog een filosofische quote uit de voorstelling, met de allure van een uitspraak van het nationale orakel Johan Cruyff: "Je kan nooit zien wat zich voor je ogen afspeelt." Zelf gaan kijken dus.