Glenn Gould speelt Bach. De vijf spelers lopen heen en weer, identiek gekleed in zwarte smokings met lange, witte overhemden. Op de oude, houten vloer liggen een aantal rollen, die een voor een in de daarvoor bestemde gaten worden geduwd. Iemand brengt een oude, versleten fauteuil op, -ooit een koningszetel misschien of in elk geval refererend aan lang vervlogen tijden van adel en aristocratie en ouderwets toneel- en zet 'm meteen weer terug in de coulissen. Langzaam, heel langzaam begint de voorstelling Katalogus. Volgens het persbericht is Katalogus een performance,waarin het gezelschap een overzicht en een demonstratie van haar plannen, wensen, stukken, repertoirekeuzes etc. voor de komende vijftig jaar presenteert.

Het is inderdaad eerder een performance dan een traditionele voorstelling: geen plot, geen verhaal, maar flarden van dialogen, referenties aan ooit gespeelde of nog te spelen stukken en veel-grapjes over het vak van theatermaken. De oude, houten vloer blijt afkomstig uit de Amsterdamse Stadsschouwburg: "Hier ga je op, daar ga je af en daarboven is het balkon."

Jan Joris Lamers leest de titels van literaire werken en toneelteksten voor van een eindeloze stapel gele velletjes, terwijl Matthias de Koning en Annet Kouwenhoven vanaf een afstand commentaar leveren, gesouffleerd door Miranda Prein. Matthias de Koning zorgt vooral voor de pure slapstick, Jan Joris Lamers is als altijd de maestro, Jorn Heijdenrijk de jonge hond en de twee vrouwen blijven enigszins op de achtergrond. Jammer, want Annet Kouwenhoven is een pure comédienne die met minimale middelen heel veel kan.

Een belangrijke rol speelt de choreografie: er wordt wat op en af gedraafd en een absoluut hoogtepunt vormt het gevecht tussen Lamers en Heijdenrijk, een dans die sterk doet denken aan de Keersmaeker.

Katalogus is een voorstelling die veel vraagt van het publiek en dan ook eerder bedoeld lijkt voor de liefhebbers en de kenners van Discordia. Voor hen valt er genoeg te herkennen en te genieten, maar voor een eerste kennismaking met het gezelschap zijn de drempels wel erg hoog.