'Niks gaat voor altijd verloren', zegt Harper in haar slotmonoloog. Het is een troostende gedachte na de vier uur durende mozaïekvertelling Angels in America, waarin schrijver Tony Kushner een schrijnend beeld schetst van het Amerika van de jaren tachtig. Kushner schreef theatergeschiedenis met zijn stuk, dat werd bekroond met de Pullitzerprijs en bewerkt tot een miniserie door HBO, met Al Pacino en Meryl Streep. Hier is het eerder gespeeld in een regie van Guy Cassiers en bij Toneelgroep Amsterdam. Geen sinecure dat Marcus Azzini het stuk nu uitbrengt bij Toneelgroep Oostpool. Hij kreeg een geweldig stel acteurs bij elkaar: onder meer Jacob Derwig, Maria Kraakman, Teun Luijkx en Rick Paul van Mulligen. Bijzonder is de kleine en intieme setting: het publiek zit dicht op de huid van de acteurs. Theun Mosk ontwierp een even simpel als ingenieus decor: een iets verhoogd speelvlak, helemaal bedekt met aarde, met daarachter een spiegelwand. Dat reflecteert heel mooi twee belangrijke elementen in het stuk: het leven als een strijdtoneel, waarin iedereen met zijn blote voeten in de aarde staat en vieze handen krijgt; en een meer goddelijke dimensie, een strook licht die verticaal opstijgt. Letterlijk tussen hemel en aarde speelt Angels in America zich af want naast de uiterst realistische personages komen er ook engelen in voor en dood gewaande personen.

Homoseksualiteit, hypocrisie, harteloosheid en hebzucht zijn centrale thema's: Louis laat zijn geliefde in de steek uit angst voor het mysterieuze aidsvirus, de machtige advocaat Roy ontkent zijn ziekte en het streng gelovige echtpaar Joe en Harper probeert te dealen met Joe's geaardheid. Kushner schetst een meedogenloos zwart beeld van het politieke en economische leven en mengt moeiteloos apocalyptische visioenen met universele psychologische mechanismen. De tekst is briljant: de ene wise crack na de andere komt voorbij. Derwig is geweldig als Roy Cohn: snel, gewiekst en cynisch; Maria Kraakman speelt een prachtige Harper, even verdwaasd als helder in haar haarscherpe analyses; Teun Luijkx is ontroerend als de zoekende Joe; Rick Paul van Mulligen ongeëvenaard nichterig, maar ontzettend leuk, raak en menselijk; Bianca van der Schoot verrassend met haar allesverzengende blik. Angels in America is een monumentaal theaterepos, prachtig gespeeld, over echte liefde die nooit ambivalent is, over grote angsten en diepe dalen.