Zijn oren zijn z'n handelsmerk. Zonder die enorme flaporen zou hij lang niet zo'n guitige kop hebben. Halverwege de voorstelling laat hij zien wat er gebeurt als hij z'n oren plat langs zijn hoofd houdt en het is waar, Joep zou zijn eigenheid helemaal kwijtraken.

Joep Onderdelinden, onder andere bekend van de televisieserie ZAAI als postbode Siemen, heeft een solovoorstelling gemaakt. De titel windt er geen doekjes om: de voorstelling gaat over Joep. Joep en zijn flaporen, Joep en zijn maten (1.80 meter, 82 kilo, 22 centimeter – een vermoedelijke verwijzing naar de grootte van zijn geslacht –), Joep en zijn ambities. Rode draad voor het programma wordt gevormd door de brandende vraag: kan je met zulke flaporen Hamlet spelen? En passant wordt het koningsdrama van William Shakespeare geactualiseerd en als sjabloon op het Nederlands koningshuis gelegd: Willem-Alexander als de titelheld, Maxima verdrinkt als Ophelia, Beatrix hertrouwt een maand na de dood van Claus met haar zwager Pieter van Vollenhoven.

Joep laat zien hoe hij auditie doet voor de rol van Hamlet, voor veel acteurs de ultieme uitdaging in hun carrière en wordt afgewezen. Te grote flaporen, helaas. Hij schakelt moeiteloos over van het ene typetje naar het andere en geeft een geestige persiflage op het programma Hints. Hij rolt wat heen en weer met het spek op zijn beginnende buikje en noemt zichzelf een feestnummer, in tegenstelling tot zijn beste vriend die steeds maar gedeprimeerd is.

Jammer is dat het allemaal nergens over gaat behalve dan over Joep en zijn kunstjes. Joep is grappig, hij kan leuk vertellen, hij zingt aardig, maar hij heeft weinig te melden. Zijn zielenroerselen zijn van een schaamteloze oppervlakkigheid. Echt gênant wordt het als hij over zijn vakantie naar Amerika begint en hij zijn mama belt vanaf een bankje bij Ground Zero. Toch ineens aangedaan, gottegot. Of als hij zijn bezoek aan de dierentuin beschrijft waar de mannetjesolifant net manueel gestimuleerd wordt. Grappig? Ja, reuze grappig, maar toch meer iets voor die oom die altijd schuine moppen vertelt op saaie verjaarspartijtjes.

Misschien kan hij best wel Shakespeare spelen, hij laat voldoende vakmanschap zien, maar voor een volgend soloprogramma moet Joep een ander onderwerp kiezen dan Joep.