Precies 48 minuten duurt de voorstelling Met Onbekende Bestemming. Net zolang als het gemiddelde onderhoud duurt op Aanmeldcentrum Schiphol. Vluchtelingen, die beantwoorden aan de strenge selectiecriteria van de Immigratiedienst, worden doorgestuurd naar opvangcentra. Bij twijfel wordt de asielzoeker binnen 24 uur na aankomst aan een Nader Gehoor onderworpen.
De schrijver Kristian Kanstadt heeft een tijdlang gewerkt bij de Immigratie- en Naturalisatiedienst en schreef op grond van zijn bevindingen Met Onbekende Bestemming. Als een Nederlandse Gunther Walraff maakte hij een documentair toneelstuk op grond van reconstructies van ooggetuigeverslagen. In korte scenes schetst hij een aantal ondervragingen, waarbij behalve vluchteling en ondervrager de tolk een cruciale rol speelt. In een regie van Kees Hulst wisselen de drie acteurs telkens van rol. Zo zet Hajo Bruins een vette ondervrager neer die spuugt op alles wat moslim is om even later overtuigend een jong meisje dat gevlucht is uit Liberia, te spelen. Met simpele middelen - andere trui, colbertje uit, pruik op- transformeren de acteurs in telkens andere personages. De overgangen zijn snel, waardoor de voorstelling vaart houdt.
De dialogen geven knap weer hoe weinig tijd en ruimte er is voor een verantwoorde beoordeling en hoeveel er misgaat door vooroordelen, msiverstanden of toevallige factoren. Bij het Nederlandse beleid dat zich profileert als sober en humaan' worden de nodige kanttekeningen gezet. De functie van de tolk is cruciaal, getuige de zo nu en dan ook erg geestige spraakverwarring die ontstaat wanneer de tolk probeert om naar beide kanten zo helder mogelijk te zijn. De grens tussen creatief vertalen en regelrecht liegen, blijkt erg dun. Als je pech hebt, zit je als vluchteling tegenover een matig geinteresseerde enof slechtopgeleide tolk, die selectief informatie verzwijgt of net wat al te simpel samenvat. In andere scenes laat de voorsteling zien hoe de sympathie van de tolk wel bij de vluchteling ligt. Daardoor onstsnapt Met Onbekende Bestemming aan het gevaar van enkel een politiek pamflet. Het is een intelligent gemaakte voorstelling, waarin een wereld zichtbaar wordt gemaakt die normaal discreet verborgen is achter de muren van de Immigratiedienst. Een interessant experiment om theater te maken, gebaseerd op een politieke realiteit. Dat experiment wordt voortgezet in de vraaggesprekken die na afloop van een aantal voorstellingen zijn georganiseerd. De rollen worden daarin omgedraaid: vluchtelingen ondervragen betrokkenen uit de asielprocedure.