Zij slikt pillen, hij drinkt. In een even fraaie als treurige monoloog legt vader Weston de nieuwe hulp uit hoe het er aan toegaat in huize Weston. Zijn vrouw Violet probeert de demonen te bezweren met valium waardoor ze een groot deel van de tijd in een mistige wereld ronddoolt, maar soms ook heftig paranoïde kan reageren. Zelf verdwijnt de vader na die lange beginmonoloog, om nooit meer terug te keren.

Zijn even plotselinge als raadselachtige verdwijnen is voor de drie dochters Weston reden om terug te keren naar het ouderlijk huis, in Oklahoma. Daar lopen de spanningen snel op. Met Augustus: Oklahoma schreef de Amerikaanse auteur Tracy Letts (1965) een avondvullend familiedrama, in de geest van Tennessee Williams, Edward Albee en Arthur Miller. Een voorstelling van maar liefst vier en een half uur (inclusief twee pauzes), een familietragedie waarbij de film Festen verbleekt. Een heerlijke soap vol humor en geestige dialogen maar ook een drama van aristotelische proporties. Het stuk werd bekroond met de belangrijkste toneelschrijfprijzen, de Pulitzer Prize en de Tony Award.

Antoine Uitdehaag regisseerde Augustus: Oklahoma bij De Utrechtse Spelen en maakte er een fantastische voorstelling van waarin werkelijk alles klopt. Een droomcast die al meteen in de prijzen is gevallen: actrice Ria Eimers werd genomineerd voor de Theo d'Or, Tjitske Reidinga voor de Colombina en Peter Bolhuis kreeg de Arlecchino voor zijn rol als de zwager van Violet. Inmiddels is de voorstelling genomineerd voor de Toneel Publieksprijs 2012.

Het stuk wordt gespeeld in een realistische stijl. Op het toneel een inventief decor dat een Amerikaans huis voorstelt met zes kamers en veel trappen, waar de verschillende scènes zich afspelen. Een tikje ouderwets en afgeleefd, maar sfeervol. Een plek waar de geur van vroeger nog in de gordijnen hangt. Wie was eigenlijk het lievelingskind van vader? En van moeder dan? Welke van de drie zussen heeft daadwerkelijk iets van haar leven gemaakt? Iedereen heeft zo zijn of haar eigen geheimen en in de paar dagen die volgen op de verdwijning van pa, komt er van alles naar boven. Oud zeer, jeugdtrauma's, hoop op een ander, beter of in elk geval gelukkiger leven. De hoofdrol wordt gespeeld door de manipulatieve moeder, die zich soms verschuilt achter haar mistige valiumwereld, maar op andere momenten keihard uit kan halen. Ria Eimers speelt de rol van moeder Weston weergaloos. In haar versleten, uitgesproken onelegante kamerjas strompelt ze rond, een peuk in haar mond. Met haar zachte, beetje slepende, maar ook sensuele stem, manipuleert ze alles en iedereen, om dan weer hard en snerpend uit te halen. Ze kan ook diep ontroeren, zoals in de scène waarin ze haar geliefden in haar verbeelding tot leven probeert te wekken. Ze staat dan helemaal alleen, voor op het toneel, zachtjes prevelend, in de lucht hun contouren te schetsen. Augustus: Oklahoma is even hilarisch als tragisch. Een adembenemende voorstelling met een geweldige cast.