Hellend als een schuin dak hangt een kaasdoek gespannen boven de speelvloer. Beelden van mooie, naakte jonge vrouwen uit de jaren twintig worden erop geprojecteerd. Het enige decorstuk bestaat verder uit een behaaglijk ogende, witte bank. Achterin weggedoken in een hoekje zit een vrouw op de grond, haar rug naar het publiek gekeerd. Intussen wordt de voorgeschiedenis van Medea uit de doeken gedaan door een verteller die weinig verborgen houdt: "Wat hebben haar zoons te maken met hun vaders vergrijp? Waarom haat ze hen? (...) Ik ben bang dat ze iets vreselijks bedenkt."
In Medea van Teneeter (een voorstelling geschikt voor jongeren vanaf veertien jaar) wordt het klassieke drama van Euripides net als vorig seizoen in de versie van Theatergroep Aluin gespeeld conform de klassieke opvoeringstraditie, met drie acteurs. Chris Tates is beurtelings verteller, bode, Kreon en Aegeus; Ronald Armbrust speelt de rol van Jason en Medea wordt vertolkt door Maureen Tauwnaar. De korte scènes worden telkens onderbroken door geprojecteerde beelden -van Griekse beelden, mannelijke naakten of huilende kindergezichten-, waaronder jazzmuziek klinkt.
Ronald Armbrust is als Jason in zijn keurige grijze pullover en pantalon met messcherpe vouw een toonbeeld van de nieuwe zakelijkheid; ongeduldig trommelen zijn vingers op de armleuningen van de witte bank, terwijl hij schijnbaar geïnteresseerd naar Medea luistert. Als een volleerd politicus die het slechte nieuws maskeert onder opgewekte frases, probeert hij Medea ervan te overtuigen dat hij alleen met de dochter van de koning trouwt om haar en hun kinderen van een betere toekomst te verzekeren.
Met haar imposante postuur en stem is Maureen Tauwnaar een uiterst dramatische Medea, die fel en vol nauwelijks verholen haat haar gruwelijke plannen ten uitvoer brengt. Haar Medea kent weinig subtiliteit, wat haar als personage minder interessant maakt dan bijvoorbeeld de Medea die Maaike van der Meer vorig seizoen bij Aluin neerzette. In die versie speelde met name de erotische spanning die heerst tussen Medea en haar (ex-) man Jason een rol waardoor een dimensie werd toegevoegd.
Teneeter drukt in de flyer bij de voorstelling een krantenbericht af over een van de gruwelijke moorden die ouders dezer dagen op hun kinderen pleegden en trekt het Medea-verhaal daarmee naar de actualiteit. Hoewel het vast en zeker zinvol kan zijn om binnen schoolverband met jongeren de gezinsproblematiek te betrekken op de Medea-mythe, lijkt de voorstelling te lijden onder deze keuze. Teveel is de nadruk komen te liggen op de furie Medea, te weinig op de twijfelende, tobbende, radeloze Medea.