"Als het maar gezellig is", is het credo van Marga (Ingeborg Elsevier). Vaak gaat dat ten koste van haarzelf want zo gezellig is het niet in het huishouden van Marga en Theo. Zij is een succesvol scenarioschrijfster voor televisie, hij worstelt al jaren met een writer's block' en kijkt intussen met enorm dedain neer op het werk van zijn vrouw en het tv-wereldje. Samen hebben ze een zoon, Walter, die vanaf zijn geboorte zwaar gehandicapt is, en alleen de weekenden thuiskomt. Dan woont nog bij hen Gijs, de zoon van Marga en haar overleden, eerste echtgenoot. De homoseksuele Eric, collega en vriend van Marga, completeert het gezelschap mannen om haar heen.
Met veel vaart en verve schetst Martine Bijl de relaties in het eerste gedeelte van Walter's Hemel. Het is een traditioneel toneelstuk, maar binnen dat kader inventief, taboedoorbrekend en uitermate geestig. Een taboe wordt doorbroken door het op het toneel zetten van een zwaar gehandicapt kind. Een gehandicapte op toneel, kwijlend in zijn rolstoel, dat werkt shockerend.
Zijn halfbroer Gijs is eigenlijk de enige die zich bekommert om Walter. Marga heeft het te druk met haar serie en Theo, tja, Theo is te beroerd om wat dan ook te doen. Walter functioneert voor ieder van hen als een "klaagmuur op wielen": als ze even alleen met hem zijn, vertrouwt elk van de gezinsleden hem zijn of haar diepste gedachten en intiemste zieleroerselen toe. Hij kan toch niks terugzeggen.
Wanneer Walter, toch nog onverwacht, doodgaat, blijkt hij niet alleen als klaagmuur, maar ook als bindmiddel voor de rest van het gezin te hebben gefunctioneerd. Alle relaties komen na zijn dood op losse schroeven te staan, het wankele evenwicht blijkt danig verstoord. De vele thema's die in het stuk aan de orde komen -de oppervlakkigheid van het tv-wereldje versus de diepgang van de avantgarde romancier (nou ja, diepgang, in dit geval de diepgang van een borrelglaasje), de schijnheilige tolerantie van de hetero ten opzichte van de nicht, het omgaan met gehandicapten in onze maatschappij en, bovenal, de ziekelijke neiging van vrouwen om zich ten koste van vrijwel alles op te offeren om de lieve vrede te bewaren- worden door Martine Bijl inventief in elkaar geschoven. Zo is er een overduidelijke parallel te vinden tussen het geval Eddie, een "man zonder kloten" uit de televisieserie van Marga, die geregeld ter sprake komt, en echtgenoot Theo. Om van Eddie af te komen, heeft Marga hem na een auto-ongeval in coma laten raken. Ze kan er echter maar niet toe komen om hem te laten sterven: tegen beter weten in hoopt ze, dat het, als ze maar lang genoeg geduld heeft, ooit weer wat wordt met deze uitgebluste Eddie. Allengs wordt duidelijk dat de link tussen Eddie en Theo meer dan levensgroot is.
Een zwak moment -het enige overigens- is de omslag van Marga die nogal uit de lucht komt vallen. Al ben je als toeschouwer nog zo blij dat ze -eindelijk!- besluit dat het nooit meer wat zal worden met Theo, de manier waarop zij dat besluit neemt, is wat abrupt.
Walter's Hemel is een knap opgebouwde tragi-komedie, met flitsende dialogen en venijnige uithalen, zo vals soms dat je even je adem inhoudt, zonder dat het platte komedie wordt. Ingeborg Elzevier excellereert als de succesvolle Marga die wanhopig probeert het alles en iedereen naar de zin te maken en Huib Broos geeft mooi tegenspel als Theo, de "man zonder kloten". Zijn personage is een lul zonder weerga, maar hij geeft hem net zoveel warmte mee - bijvoorbeeld in een van de mooiste scenes van het stuk, waarin Theo alleen is met Walter en even iets laat zien van zijn onmacht - dat zelfs hij nog enig mededogen oproept.