Langzaam veranderen de ongearticuleerde kreten in gestamel. In het begin van de voorstelling is Chinindrest take-away meer muziek dan tekst, een jazzimprovisatie op een paar kernthema's. De vier acteurs staan voor de twee reusachtige projectieschermen, ze kijken naar het publiek. Opzij zit dj Steve Green achter zijn mengtafel om te zorgen voor begeleidende samples.
Na Prometheus en Wachten op Godot, heeft Dood Paard opnieuw een vrije' voorstelling gemaakt. Het gezelschap bouwt langzaam verder aan een reeks eigenzinnige interpretaties van de grote klassieken, maar ook aan voorstellingen waarin steeds vrijer wordt omgesprongen met de tekst. Deze voorstelling Chinindrest take-away is enigszins verwant aan 40.000 sublime and beautiful thoughts van twee jaar geleden, maar gaat verder in het loslaten van de tekst. In beide voorstellingen vormt het beroemde Publikumsbeschimpfung van Peter Handke een inspiratiebron. Een tekst die bestaat uit eindeloze opsommingen van ervaringen en feiten, regels en wetten, gesteld in de ik-vorm, te beginnen met: "Ik ben op de wereld gekomen....
In Chinindrest take-away worden de meeste tekstflarden begonnen met: "IK kan mij niet voorstellen dat.." Geestige en soms ultrakorte observaties, oppervlakkige beschouwingen en harde cijfers, politieke statements en verklaringen van onmacht vormen de belangrijkste ingredienten. Zoals in een jamsessie in de geimproviseerde jazz, zo gaan de acteurs met de fragmenten om. Elke avond, zo vermeldt tenminste het persbericht, is de voorstelling anders. Er wordt ter plekke gekozen uit een groot aantal mogelijke verhalen. De dj reageert op zijn beurt door het toevoegen van muziek van platen, cd's of speciaal opgenomen geluiden.
Het decor wordt gevormd door twee levensgrote projectieschermen waarop Hollandse landschappen worden afgebeeld: een bos, een wolkenlucht, flats aan de rand van een weiland. Op de grond staat een bataljon opwindbare speelgoedhonden, waarvan de huid is afgestript, die aan het eind van de voorstelling kris kras over de vloer bewegen. Een geestig beeld, net als dat van de swingende tuinkabouters, die ergens op de achtergrond staan. Het zijn vrolijke noten in een voorstelling die loodzwaar is van betekenis. De geselecteerde tekstfragmenten roepen het beeld op van een illusieloze wereld. Het onvermogen om te dealen met honger, ellende en andere misstanden staat centraal.
Als geheel overtuigt Chinindrest take-away niet, ondanks tot de verbeelding sprekende fragmenten. De voorstelling is te weinig coherent. Chinindrest take-away is vooral een afhaalmaaltijd geworden met losstaande ingredienten in plaats van de jamsessie die Dood Paard waarschijnlijk beoogde, waarin het ene element het andere versterkt.