Kiezen is moeilijk voor een handelaar in droom-en wondergoed, zoals Alicia. Wie zou er niet de schaterlach van Doornroosje in een doosje willen hebben of een avondjurk met het geluid van krekels uit het zuiden? Ferdinand, de hoofdpersoon uit Wissewaswinkel, is verliefd op Alicia en om haar van zijn liefde te overtuigen, biedt hij haar in een lange brief de allermooiste spullen aan, uit zijn rijke collectie rariteiten.

Wissewaswinkel is gebaseerd op een boek van de Franse schrijver Fréderic Clément, prachtig vertaald door Bart Moeyaert. Het schrijven van de liefdesbrief leidt tot een opsomming van bizarre spullen en ideeën, en wordt tot een theatrale belevenis gemaakt door Fay Lovsky en haar band.

De nok van het theater hangt vol met spullen (decor: Rieks Swarte en Francy van den Heuvel), van lampenkappen tot een hooivork en van een ouderwetse zeef tot een kanten, witte jurk. Aan de zijkanten zitten de vier musici, die vrijwel allemaal verschillende instrumenten beheersen en bovendien ook nog fraai kunnen zingen. Ferdinand (een mooie rol van Peter Drost) haalt af en toe een nieuw attribuut uit de nok, om er vervolgens betoverend over te vertellen. Uit een blikken doos komen negen gekleurde kauwgomballen; hij laat de lok van een zeemeermin zien; lippenrood, de poederdoos en de jarretel van Sneeuwwitje; een paar snorharen van de Gelaarsde Kat en een flesje met bittere tranen uit het krokodillenkoningsoog. Het is een voorstelling waarin het verhaal van de liefdesbrief niet meer dan een kapstok vormt, om er de poëtische en associatieve dromen aan op te hangen. Eerder een theatraal concert met dichterlijke anekdotes dan een voorstelling met een spannend verhaal. Mooie verhalen, die de verbeelding prikkelen en met speciaal voor deze voorstelling gecomponeerde muziek van Fay Lovski die de dromerige sfeer af en toe weldadig doorbreekt.