Na de succesvolle tournee van Ja zuster, nee zuster, is er opnieuw een bekende Nederlandse televisieserie bewerkt tot een splinternieuwe musical. Ruim dertig jaar geleden was't Schaep met de vijf pooten, met in de oorspronkelijke bezetting onder andere Adele Bloemendaal, Piet Rรถmer en Leen Jongewaard, een enorme hit. Het Amsterdams Kleinkunstfestival samen met impresariaat Gislebert Thierens brengt t Schaep nu als een onvervalste musical.

De kasteleins van het authentieke Jordanese cafe zijn met hun tijd meegegaan. De bruine kroeg is grondig verbouwd tot een eigentijdse lounge-bar; gestileerd opgestelde flesjes breezer vervangen het ouderwetse pilsje. Tekstschrijver Lars Boom heeft een verhaal bedacht, waar de originele liedteksten van Eli Asser moeiteloos in passen. Natuurlijk gaat een dergelijke constructie enigszins ten koste van de geloofwaardigheid; het verhaal is niet meer dan een kapstok, hier en daar wel wat erg dun en gewrocht, maar functioneel. De Jordaan is een juppenbuurt geworden en als de opening van het vernieuwde café wordt omgeroepen, gebeurt dat ook in het Mohammedaans: "Komt Allah...!"

De voorstelling wordt muzikaal begeleid door De drie Mareda's, die behalve slagwerk, gitaar en piano ook nog de accordeon, saxofoon en klarinet bespelen en zo nu en dan een verzuchting slaken dat vroeger alles toch wel beter was. Marjan Luif, prominent aanwezig als Doortje, maakt korte metten met elke neiging tot nostalgie: "Die goeie ouwe tijd, is waar de kat schijt."

Rob van de Meeberg en Clous van Mechelen zijn overtuigend als Kootje en Lukas, de kasteleins van 't Schaep met de vijf pooten en ook Ellen Pieters maakt als mannenverslindster Lena indruk. Van de jonge generatie is zeker Joy Wielkens een veelbelovend musicaltalent. Al met al is het een voorstelling geworden die met humor, vaart en vakmanschap gemaakt is. Een eerbewijs aan het duo Harry Bannink en Eli Asser, wiens teksten nog verrassend overeind blijven. Een feest van herkenning voor de oudere generatie en een typische 'feelgood'-voorstelling. Want wie biedt er nou nog weerstand wanneer de hele Stadsschouwburg vol deftig premièrepubliek mee zit te neuriën met de uitsmijter: "We zijn op de wereld om mekaar, om mekaar, te helpen nietwaar?"