Tachtig jaar oud is The Wizard of Oz (1939) inmiddels, de filmklassieker met Judy Garland in de hoofdrol als Dorothy, een van de meest bekeken films ooit. Back to Oz is de spiksplinternieuwe, eigentijdse bewerking van Don Duyns waarin Dorothy Doortje heet en haar drie vrienden Stro, Blik en Leeuw. In het begin van de voorstelling is Doortje een onzekere weervrouw, die zwaar onder druk staat vanwege de tegenvallende kijkcijfers en ook omdat ze haar lieve hondje Toto stiekem mee moet nemen naar de televisiestudio. Totdat het weer plotsteling omslaat en ze in een tornado belandt die haar pardoes in een andere wereld slingert, die van de tovenaar van Oz. Net als in de originele versie ontmoet ze op de Gele Bakstenen Weg haar drie vrienden; door samen te werken verslaan ze niet alleen de boze heks, maar ook hun eigen angsten en uiteindelijk ontmaskeren ze de mysterieuze tovenaar als een doortrapte leugenaar.
De voorstelling is technisch behoorlijk complex: er wordt soepel overgeschakeld van live spel naar gefilmde scènes waarin de personages als vingerpoppetjes worden bewogen op maquettes, die vervolgens groot geprojecteerd worden op de schermen boven het podium. Het doet denken aan de voorstellingen van Hotel Modern waarin deze techniek op hoog niveau is uitgewerkt. Ook groen behandschoende tovenaars zorgen voor fantastische effecten. Het grappige is dat je alles voor je ogen ziet gebeuren: je ziet dat het een truc is en toch geloof je erin. Dat is de magie van het theater.
De show wordt gestolen door de twee meest tegenovergestelde personages: Henke Tuinstra is overtuigend eng (voor de allerkleinsten misschien wel iets té) als de boze Heks uit het Westen, op wraak belust en omringd door een heel leger van apen; met ontwapenend spel en haar geweldige stem weet Doortje (Naomi van der Linden) de meest koele harten te verwarmen. Haar 'Somewhere over the rainbow', gezongen vanuit een hopeloze toestand – ze zit opgesloten in de kerker van de heks – is een kippenvelopwekkend, tranentrekkend hoogtepunt van een feestelijke voorstelling.
Alles klopt in Back to Oz. Het begint en eindigt met de vijf blazers van K.O.Brass die iedereen letterlijk van de stoelen blazen en fantastische muziek maken, samen met Slagwerk Den Haag. Er wordt uitstekend gezongen en gespeeld, live video gemaakt, de grappen zijn precies goed en het wordt net niet te zoetsappig want ja, vrijwel alle personages komen wel verlicht uit de voorstelling. Zelfs de gemene heks verliest haar slechtigheid.