Liefst van alles wilde hij vanaf zijn veertiende toneelspeler worden, wat zou hij dan gelukkig zijn! Daarna dacht hij, dat zijn geluk compleet zou zijn, als hij maar eenmaal op de toneelschool zou worden aangenomen. En toen als hij een goede stageplek zou vinden. En toen als hij een eigen toneelstuk zou maken. Dat is inmiddels allemaal gelukt: Alink&Plukaard maken met As the world Tsjechov al hun derde eigen voorstelling. Als zij vraagt wat voor hem nu dan het ultieme geluk zou zijn, is het toch wel het winnen van de Louis d'Or. 'Een Oscar lijkt me ook leuk'. Voor haar is het streven om 'de beste voorstelling ooit' te maken. Ambitie kan het duo niet ontzegd worden. Interessanter is hoe de link naar Tsjechov wordt gemaakt. Door in het begin enkele sleutelzinnen uit het oeuvre van de grote meester voor te lezen, wordt een vanzelfsprekend verband gelegd tussen de persoonlijke ambities en frustraties van het tweetal en die van Tsjechovs helden of, laten we het wat neutraler formuleren, protagonisten. In alles klinken de grote thema's door: het dromen van een beter leven, het zoeken van de ultieme liefde, de hoop op een zinvol bestaan. En natuurlijk, het voortdurend hoger leggen van de lat, want als iets eenmaal bereikt is, blijkt het geluk maar van korte duur. Bij het duo Alink&Plukaard staat eerlijkheid voorop, althans hun voorstellingen lijken uiterst persoonlijk. Het gaat over hun allerpersoonlijkste angsten en verlangens, inclusief het (o zo herkenbare) getob met relaties. Of lijkt dat vooral zo en spelen zij een geraffineerd spelletje met fictie en realiteit, met toneelspelen en het 'echte leven'?In As the world Tsjechov – de titel verwijst naar As the World Turns, de langstlopende Amerikaanse soapserie ooit – worden scènes uit dat echte leven afgewisseld met flarden Tsjechov. Het leidt tot een boeiende en geestige voorstelling vol dubbele lagen.In een vijftal scènes (inclusief een verrassende en vermakelijke epiloog) wordt het soapgehalte van Tsjechov onderzocht, aan de hand van steeds verder escalerende ontboezemingen. Het leidt tot een sterk fragment waarin Plukaard laat zien hoe ongelooflijk snel hijkan schakelen: hij speelt in zijn eentje twee ruziënde personages uit Oom Wanja en dat doet hij geweldig. As the world Tsjechovis(nog) niet de allerbeste voorstelling ooit en Plukaard zal met deze rol (nog) geen Louis d'Or winnen. Maar een beetje gelukkig mogen Alink&Plukaard zeker zijn met deze voorstelling waarin ze een fraaie ode aan Tsjechov brengen en tegelijk het (prettig jonge) publiek een uitermate herkenbare en geestige spiegel voorhouden.