Op papier is het een leuk idee: een voorstelling, gebaseerd op de woeste wereld van piraten & zeerovers, gelardeerd met een scheutje moderne relatieperikelen, wat androgyne elementen en fijne verkleedpartijen. Leuke muziek erbij, wat grappen over toneel op toneel en lekker felrealistische knopkpartijen. FOK vertelt het bizarre verhaal van de twee meest bekende vrouwelijke piraten: Mary Read – de bloeddorstige Bloody Mary-, en Anne Bonny, geflankeerd door piratenkapitein Jack Rackham. Deels gebaseerd op historische feiten, deels verzonnen.

Wanneer Bloody Mary, vermomd als man, gevangen wordt genomen door Jack Rackham (die van Johnny Depp in Pirates of the Caribbean) en zijn minnares en stuurman Anne Bonny, ontstaat een ingewikkelde driehoeksverhouding. Jack, net vader geworden, wordt afgeschilderd als een softe huisman, terwijl de vrouwen harder dan de stoerste kerel door het leven gaan. Met de rolpatronen wordt een geestig spel gespeeld, waarin telkens de verwachtingen worden doorbroken. Een vertellermuzikant introduceert de personages en schetst het historisch kader: de periode rond 1700 toen de lucratieve tijden voorbij waren en alleen wanhopige avonturiers het piratenleven bleven volhouden. FOK is geschreven en geregisseerd door Marije Gubbels, die inmiddels haar vierde voorstelling maakt bij tg. Bloody Mary. Eindelijk wordt duidelijk waarom de groep zich genoemd heeft naar deze heldin uit de piraterij (hoewel de 'echte' Bloody Mary Mary Tudor was, de koningin van Engeland, en Bloody Mary verder vooral bekend is als drankje: wodka met tomatensap). Tot nu toe heeft Gubbels een aantal aardige festivalvoorstellingen gemaakt, zoals Visnijd en Hol, die op Oerol en de Parade flink scoorden. FOK lijdt aan een (te) hoog festivalgehalte. De voorstelling is cabaratesk opgezet, heel aardig voor een half uurtje op een zomeravond lekker buiten, maar als volwaardige theatervoorstelling schiet FOK tekort. Het spel is compleet over de top, zo vet aangezet dat elke geloofwaardigheid, elke subtiliteit of nuance ontbreekt. De omkering van de vrouwen- en mannenrollen is best grappig, maar na een tijdje weet je het wel. Het is toneel met aanplakbaarden en neptatoeages, met zwaardgevechten en door de lucht vliegende ledematen. Ondanks de aardige vondsten, af en toe best geestige dialogen en fraaie samenzang overtuigt FOK geenszins.