Hij steekt zijn neus omstandig in het rode wijnglas, draait een paar rondjes, de blik op oneindig, ruikt nog eens en neemt dan een voorzichtig genietend teugje. Van Wees (Kees Prins) is een echte wijnconnaisseur, een man van de wereld, een geslaagd type, dat zie je meteen. Als de voorstelling begint, zit hij alleen in het restaurant. De muziek is sfeervol, de servetten zijn gesteven en de glazen blinken. Als de ander opkomt, is het met gebogen schouders en schuifelende tred. Bruin pak, bruinige stropdas, bedremmelde blik. Burghardt (Pierre Bokma) is, ook dat is in één oogopslag duidelijk, de looser, de sukkel.Een man een man is de nieuwe lunchpauzevoorstelling van Theater Bellevue die in het najaar ook een landelijke tournee zal maken (dan in iets uitgebreidere vorm). Voor het eerst staan Pierre Bokma en Kees Prins samen in een voorstelling – nog aangevuld met Randy Fokke als de serveerster – die is geschreven door Prins in nauwe samenwerking met Roel Bloemen. Burghardt en Van Wees kennen elkaar van het werk en zijn allang vrienden. "Weet je nog, die vakantie in Spanje, hoe lang is dat nu geleden?", vraagt Van Wees. Burghardt weet het nog goed, maar wat hij zich niet meer kan herinneren, is waar ze het over hadden voor hij even naar het toilet ging. Aanvankelijk denk je dat hij aan alzheimer lijdt, maar gaandeweg blijkt dat er iets anders aan de hand is. Op alle mogelijke manieren tart de ander hem en het ogenschijnlijk onbelangrijke detail ("Waar hadden we het over voor ik naar het toilet ging?") groeit uit tot een sfeer verpestend thema. Het etentje dat zo gezellig leek te beginnen, verwordt tot een avond vol wantrouwen, verbaal geweld en miscommunicatie, en de vriendschap blijkt zeer wankel. Een voor een worden de bouwstenen van hun relatie omver geduwd in bij tijd en wijle erg geestige dialogen. Veel woordgrappen en understatements, zoals wanneer Van Wees een ellenlange tirade besluit 'hoe fijn het is als vrienden aan een half woord genoeg hebben'. Gaandeweg komen we meer te weten over de verhouding tussen de twee mannen waarvan de een net op tijd 'een stapje hoger' heeft gezet in de kantoorhiërarchie. Het is een heerlijk stel om naar te kijken, een variatie op het klassieke clownsduo gemengd met een vleugje absurdisme. Als acteur zijn ze aan elkaar gewaagd: Kees Prins speelt met verve de ploertige bullebak en Bokma transformeert van bangige sukkel in een volledig doorgedraaide, getergde en uiteindelijk net zo valse man.