Verveling is menselijk. Zelfs de goden ontkwamen er niet aan, volgens de voice over, een door een onschuldige jongensstem voorgelezen tekst: "De goden verveelden zich. Daarom schiepen ze de mensen."

Verveling is een origineel uitgangspunt voor een theatervoorstelling: het leven is ten slotte een aaneenschakeling van terugkerende momenten, die door een enkeling als altijd weer nieuw en opwindend worden ervaren, maar door veel mensen toch ook wel af en toe als als geestdodend, vervelend, langdradig of gewoon saai. Het is tegelijk geen gemakkelijk onderwerp want saaiheid is per definitie saai. Waarom elke week opnieuw stoffen en stofzuigen, als de huiskamer telkens weer vies wordt? Saai!

Deze herkenbare gedachte leidt tot een hilarische scėne waarin de vijf muzikanten van susies haarlok de monotonie van het bestaan verbeelden door een eindeloze achtervolging met bezems, waarmee ze elkaar ten slotte om de oren zwiepen.

Susies haarlok debuteerde in de Toneelschuur bij de jeugdvoorstelling Dukes en maakte daar ook hun eerste eigen voorstelling Never a dull moment. In het voorjaar speelden ze De man die zijn hoofd afzette. De saaiheid is te snijden is gemaakt onder de vleugels van Orkater en opnieuw een hele muzikale voorstelling. Er wordt scherp gesneden in de voorstelling en dat leidt tot felle overgangen: van stil spel naar snoeiharde ritmen en van absurdistische momenten tot een bijna cabareteske aanpak.

Een onbetwist hoogtepunt in de voorstelling is het lied over zondagmiddag. De zondagmiddag scoort hoog als het gaat om saaiheid, zeker als het regent en koud is zoals in deze decembermaand. Het lied is eentonig en oeverloos saai maar wordt door de fraaie samenzang en door de geestige vormgeving (met zijn vijven zitten ze op elkaar gepropt in een tweepersoonsbankje) tot een ode aan het leven. De benauwdheid en de behoefte aan bevrijding worden fraai zichtbaar gemaakt.

Er zitten ook mindere stukken in, zoals de scėne met de cavia die een vergeefse zelfmoordpoging doet. Dan wordt het dunne draadje waarmee alles aan elkaar is gemonteerd, te dun. Er had misschien wat strenger kunnen worden gekeken naar de zwakkere momenten maar door de gortdroge, tragikomische conversaties, de sterke muzikale inbreng en de humor waarmee de verveling te lijf wordt gegaan, is de voorstelling allesbehalve saai .