Alan Ayckbourn is in. Bij Toneelgroep Amsterdam worden extra voorstellingen gespeeld van zijn zes uur durende Kruistochten en in een vrije productie toeren onder andere Will van Kralingen en Peter Tuinman het land door met Slippers. Relatively Speaking (1961) oftewel Slippers was Ayckbourns eerste grote succes dat destijds al in een enscenering met Mary Dresselhuis en Guus Hermus en in de jaren tachtig met Willeke Alberti en Jeroen Krabbé veel succes heeft gehad. Ayckbourn was pas 22 toen hij Slippers schreef maar de plot is ingenieus en getuigt van de nodige mensenkennis. Het thema relatieperikelen door de generaties heen wordt met verve tot in alle pijnlijke finesses uitgespeeld.

Het draait allemaal om een paar oranje badslippers, maat 48. Tom vindt ze bij Lisa in de slaapkamer maar van wie zijn ze? In het eerste bedrijf wordt de prille relatie geschetst tussen de twee jonggeliefden. Niet alleen de aanwezigheid van die badslippers geeft Tim reden tot wantrouwen en jaloezie, zo wordt snel duidelijk. In het tweede bedrijf maken we kennis met Fred en Jenny, een echtpaar van middelbare leeftijd. Door de stekelige opmerkingen en insinuaties tijdens het schijnbaar vredige zondagochtendontbijt wordt duidelijk dat ze elkaar na twintig jaar huwelijk –waarschijnlijk terecht – niet bepaald vertrouwen. Via terzijdes en monologen van de personages krijg je als toeschouwer veel meer informatie dan de andere hoofdpersonen, een beproefde toneelschrijverstruc waarmee Ayckbourn het publiek betrekt en deelgenoot maakt. In het derde bedrijf gaan alle remmen los. Wanneer het jonge stel op bezoek gaat bij het oudere echtpaar, stapelen de misverstanden zich op komische wijze op. Elk van de personages heeft een andere perceptie van de onderlinge verhoudingen en dat leidt tot een doldraaiende carrousel, waaraan Ayckbourn tot in de allerlaatste scène, telkens een onverwachte draai aan weet te geven. Slippers wordt gespeeld in een ouderwetse blijspelstijl, zo ongeveer zoals het ook in de jaren zestig of zeventig gespeeld zal zijn. De jonge garde, Romijn Conen en Anniek Pheiffer, weet zich aardig overeind te houden in het speelgeweld van de geroutineerde Tuinman en van Kralingen. Slippers heeft minder lagen en subtiliteit dan Kruistochten, maar is grappig en onderhoudend genoeg.